Her Space Holiday :: ''Michael Stipe zong in de slaapkamer van mijn zus''

Bianci is geen onbekende in de muziekwereld. Onder de naam Her Space Holiday bracht hij al verschillende platen uit met hoopgevende titels als Home Is Where You Hang Yourself en Manic Depressive. Geen vrolijke Frans dus, en op The Young Machines is dat niet anders. De magere gebrilde Amerikaan brengt er het relaas van een stukgelopen relatie en de rest van een miserabel jaar. Maar eerst en vooral: hoe komt iemand met wortels in de hardcore scene plots bij laptopriedels en andere elektronica uit?

Bianci: "Ik raakte het bandjesgedoe nogal beu en begon meer en meer 4-track-opnames te maken op mijzelf. Ik raakte op dat moment meer geïnteresseerd in de Drag City scene, dingen uit Chicago als Flying Saucer Attack en Palace Brothers. Toen ik me realiseerde dat ik nooit het geluid van een band zou kunnen bereiken aangezien ik niet echt goed een instrument beheers, begon ik meer en meer te experimenteren met effectenpedaaltjes. En op die manier ontdekte ik andere muziek als Aphex Twin, Björk, Tricky, … Evidente namen, maar ze brachten me er toe om met computers te gaan werken. En dat leidde tot wat ik nu maak."

Goddeau: Bij de instrumentale opener "The Young Machines" geef je als uitleg mee "inside your point and clicking industry, you overlooked the heart in me." Is dat een soort van commentaar op de soms nogal steriele Intelligent Dance Music-beweging?
Bianci: "Oh neen, dat was aan het adres van Tiger Style Records gericht, het label waar ik toen bij zat. Die wilden The Young Machines niet uitbrengen. Ze maakten deel uit van de firma In-Sound, een online platenwinkel, en dat zinnetje was een opgestoken middelvinger in hun richting: in plaats van een hele "diss"-song, schreef ik gewoon die kleine regels, die hen lieten weten ’laat maar, ik vind wel een nieuwe platenfirma’."
"Ik zat acht songs ver in de plaat toen ze me lieten weten dat ze het niet goed vonden. Maar aangezien ik ook wist dat ze gingen sluiten, besloot ik een nieuw label te zoeken."

Goddeau: Her Space Holiday is het verhaal van een relatie, wordt wel eens beweerd.
Bianci: "Zo is het begonnen. Of is het op een bepaalde manier aan de man gebracht door de marketeers. Ik heb nogal de neiging om alles wat ik schrijf rond één persoon te doen draaien. Mensen laten je uiteindelijk echter toch in de steek, dus is het redelijk belachelijk om dat te doen. En zo begon het misschien wel als iets dat rond een relatie draaide, maar uiteindelijk, als je je realiseert dat ook dat eindigt, draait het gewoon rond mij."

Goddeau: Je teksten zijn altijd heel direct. Meer dan eens heb ik het gevoel een dagboek te lezen. Is The Young Machines de neerslag van een moeilijke periode?
Bianci: "Een beetje wel. Het was een periode waarin één relatie afliep en ik iets met een ander meisje begon als een manier om daar over te raken. Ook mijn grootmoeder stierf in die periode. Het was nogal een verwarrende tijd: ik verloor op korte tijd mijn platencontract, een relatie liep af en een familielid stierf."

Goddeau: "Meet The Pressure" doet me dan weer denken aan Eminem’s "Cleaning Out My Closet" in de manier waarop je afrekent met een kwaadwillige journalist.
Bianci: "Dat werd eigenlijk ook een beetje verkeerd begrepen. Tijdens die Engelse toer waarover dat artikel verscheen, werd er nogal vaak geschreven over hoe verlegen ik was. En dan schreef één kerel van de Melody Maker dat hij niet begreep hoe een nerd als ik zo’n knappe vriendin kon hebben als mijn toenmalig lief. Het leek me dan ook erg ironisch om als compleet verlegen nerd een echte diss-song te schrijven. Maar dat is dus fout gevallen: plots vonden mensen me verwaand, terwijl ik net zo’n vredelievende mens ben."
"Het was nogal hard wakker worden: het was het eerste artikel over mij in een belangrijk muziektijdschrift en dan schrijft die kerel zoiets. Dat werd dus persoonlijk. Misschien was het nogal kinderachtig om er op te reageren, maar ik heb die stap gezet. Die kerel is zijn job daar trouwens verloren, wij spelen nog. Dus dat is pas wraak."