Venus In Flames :: ''Ik heb met opzet een schone, rijke popplaat gemaakt''

Een klein jaar na de release van Notes Of Tenderness is Venus In Flames in Vlaamse rockmiddens een householdname geworden. Optredens op Dranouter, Lokerse Feesten en Marktrock bewezen dat hij ook een midsize festival perfect aankan, en dus is het tijd voor de volgende stap: begin deze maand kwam de debuutcd van de man — wiens moeder hem nog steeds Jan De Campenaere noemt — uit in Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk, een tour daar volgt binnenkort. Goddeau zorgde voor het uitwuifinterview.

Goddeau: Notes Of Tenderness is nu bijna een jaar uit. Hoe kijk je terug op de periode sinds je derde werd in de RockRally van 2000?
De Campenaere: "Het was moeilijker dan ik me had voorgesteld, want het heeft niet ongelofelijk geboomd van in het begin. Maar ik voel dat het nu wel stap voor stap groeit; ik speel nu bijvoorbeeld op veel grotere festivals dan vorig jaar. En zolang ik het elk jaar een beetje verder kan schoppen is het voor mij goed. Al blijft het ultieme streefdoel van mijn muziek te kunnen leven. Als dat ooit zou lukken, ben ik gelukkig."

Goddeau: Je kunt er nog steeds niet van leven?
De Campenaere: "Net niet. Op dit moment levert het ongeveer een halftijdse wedde op en voor de rest is het bijklussen geblazen: hier eens drie maanden, daar zes maanden. Ik heb een jobje in een bioscoop gehad, bijvoorbeeld. Neen, ik werd niet vaak herkend toen ik daar werkte. Ik ben geen BV. Hier op Marktrock weten de mensen wel wie ik ben, maar ik kan nog altijd rustig in een grootwarenhuis rondlopen."

Goddeau: Je opent Notes Of Tenderness met "I’m on a lonely trip/a highway of melody/making the pieces fit/learning to set them free". Dat klinkt bijna alsof je jezelf op een missie beschouwt.
De Campenaere: "Ja, dat was een statement: ’dit is mijn passie, hier ben ik fulltime mee bezig’. Het zegt wat de cd is: mijn plaat, geen compromis. Ze vat alles waar ik mee bezig ben."

Goddeau: Uiteindelijk heeft het nog behoorlijk lang geduurd voor je debuutplaat er kwam. Het enige teken van leven tussendoor was de Cynthia’s Gone-EP.
De Campenaere: "En die EP kwam er ook al pas een goed jaar na de RockRally. We hebben veel tijd gestoken in het zoeken naar een platenfirma in de periode nadien en het duurde héél lang voor we daar uit waren. Daarna sleepte de preproductie van Notes Of Tenderness nog eens een jaar aan, terwijl ik op tournee ging. Zo vliegt de tijd natuurlijk voorbij."
"Tja, iedereen bij de platenfirma’s doet het in zijn broek als ze er aan denken iets te moeten uitbrengen. Ze nemen geen risico’s meer. Die zoektocht naar een label ging dus niet al te vlot en je kunt het een vorm van ’eigen beheer’ noemen dat ik op het labeltje van mijn manager (Lipstick Notes, mvs) zit. Al heeft hij ook Gorki en Arid onder contract en wordt het dus wel een echt label. Het is echter niet te vergelijken met Mintzkov Luna, dat alles zelf financierde."

Goddeau: Waarom viste je "Cynthia’s Gone" nog op voor de full-cd? Uiteindelijk had dat nummer het al niet slecht gedaan voordien, iedereen kende het van de EP.
De Campenaere: "Dat was toch belangrijk hoor. Niet voor België, waar de mensen het nummer inderdaad al voldoende kennen, maar we zijn vastbesloten internationaal te gaan. En de EP is niet in het buitenland verschenen. In Nederland, Duitsland en Frankrijk kennen ze "Cynthia’s Gone" nog niet, en je kunt één van je betere nummers toch niet laten liggen?"
"Het is niet evident internationaal te gaan, het is een kwestie van hard sleuren en timmeren aan de weg. Nu proberen we Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk in beweging te brengen door daar te touren. Eigenlijk gaat het in Duitsland beter dan in Nederland, waar radio’s hypercommercieel zijn. Daar raak je niet binnen, tenzij je Britney Spears heet."
"Dat succes in Duitsland komt totaal onverwacht overigens: we zitten daar bij een klein onafhankelijk label maar ze draaien ons daar wel op Radio 1 en 2, wat je kan vergelijken met Studio Brussel en onze Radio 2. De single zit in hun playlists en begin september komt de plaat er uit. In Nederland is hij al een half jaar uit en verkochten we niet ongelofelijk veel: een 1500 stuks. Niet echt denderend, maar alle beetjes helpen."