Saybia :: ''We hebben een heel narcistische plaat gemaakt''
|
|
|
|
|
|
|
|
Goddeau: These Are The Days klinkt een stuk duisterder en minder poppy dan The Second You Sleep. Huss: "De reden dat de plaat harder klinkt is dat we nu zoveel live hebben gespeeld. Dan is er veel meer energie dan wanneer je op op een geïsoleerd eiland zit. Toen we The Second You Sleep schreven, zeilden we op een klein zeetje. Bij het schrijven van de nieuwe plaat zaten we midden in de oceaan in een storm. De golven in ons leven werden dus gewoon groter en inderdaad: ons debuut klonk naïever. We beleefden een droom die waarheid werd. Het kon niet anders of het zou bergafwaarts gaan. En we zijn behoorlijk spectaculair gecrasht." "Nu worden we ook niet meer vergeleken met groepen waar we ons niet verwant mee voelen, zoals Travis en zo. We hebben ons nooit Coldplay gevoeld. En dat wilden we ook nooit zijn. Hij rookt niet hij drinkt niet: Chris Martin is a bore." (lacht)
Goddeau: Wie wilden jullie dan zijn? Huss: "Niemand anders dan onszelf eigenlijk, en hoe dat is hebben we eindelijk gevonden. Dat is waar These Are The Days over gaat, en waar ons leven toen om draaide. De inspiratie voor dit album was het touren en de eindeloze pogingen om ons verstand te bewaren." Goddeau: Ook dat is een cliché: het moeilijke tweede album over touren en de kater na de excessen. Hoe dun is de grens met narcisme dan? Huss: "Oh maar we hebben een heel narcistische plaat gemaakt. De plaat gaat over in Saybia zitten." Goddeau: De plaat eindigt met een titelloos nummer van dertien minuten. Wat was het idee daarachter? Huss: "Dat nummer is ontstaan tijdens de laatste tour. De grote vraag was toen of we blij waren met het succes. Met dat eindeloze touren en dan constateren dat er rond je alleen maar duisternis is en binnenin je een groot gapend gat, iets waar je naar verlangt, maar dat niet is ingevuld door het succes. Het enige dat dat soms kan invullen is optreden." "We hebben het nooit echt kunnen afwerken. In Gotland zijn we er op teruggekomen en plots omvatte de sfeer van het nummer heel die moeilijke periode: het weerspiegelt hoe we ons toen voelden. Ja, het zorgt ervoor dat de plaat geen einde heeft. En dat is het punt: dit was een moeilijk moment in ons leven maar het verhaal gaat door."
Op 7 november speelt Saybia in de Botanique
15 oktober 2004 |
|