Therapy? :: ''Gedaan met uitleggen: vanaf nu doen we de dingen gewoon''

Goddeau: De carrière van Therapy? lijkt me soms één die op haar hoogtepunt heel bewust afgebroken is. Na Infernal Love stonden jullie -- zeker hier in België -- op het randje van grote doorbraak. En toen werd het heel stil. Soms verdenk ik jullie ervan dat jullie toen bewust een stapje terug hebben gezet, dat het voor jullie zo groot niet hoefde.
Cairns: “Dat was het niet. Het waren effectief nogal verwarrende tijden voor ons toen. Ik vond Infernal Love fantastisch en ook Fyfe -- waar ik op dat moment al een jaar niet meer mee had gesproken -- zei plots dat het het beste was dat we ooit hadden gedaan. En de plaat deed het geweldig in België, Nederland en elders: in vijfentwintig landen stond “Diane” in de top tien. Waar wij vandaan kwamen, in Ierland en Engeland, haatte iedereen de plaat echter: rock met violen, dat kon niet volgens de hippe pers. Iets later werden platen van The Verve en Manic Street Preachers -- die doorweekt waren van de violen -- als meesterwerken ingehaald. En toen vertrok Fyfe.”
“Achteraf gezien is onze grote fout toen geweest dat we in één klap twee nieuwe mensen in de band binnenhaalden. Met Martin en Graham waren er plots twee nieuwe personen waar we rekening mee moesten houden. En Graham was nogal luid en goed voorzien van meningen. Martin was intelligenter en klassiek getraind. Dus zaten we plots met vier visies: Michael en ik wilden klinken als Therapy?, Martin wilde meer “Diane”’s, ... Dat hoor je vooral heel goed aan Suicide Pact – You First: vier mensen die in één kamer naar mekaar zitten te roepen.”

Goddeau: Iets anders dan maar: voor een groep uit Belfast hebben jullie je ook altijd ver gehouden van uitspraken over de politieke situatie daar.
Cairns: “Het vredesproces is tien jaar oud, en ze zijn nog aan het ruziemaken. Als politici er al niet uit raken, wat moeten wij dan zeggen? We hebben al vaak discussies moeten voeren met buitenlandse journalisten die niet begrepen dat wij erover zwegen. Maar wat moeten wij zeggen? Therapy? dat zegt ‘komkom, kunnen we niet gewoon vrienden zijn?’ (lacht). Als je zoals in ons in Noord-Ierland opgroeit en je wordt er dag in dag uit mee geconfronteerd, dan wil je ’s avonds geen groep zien die je vertelt hoe rottig je leven is.”

Goddeau: Je hebt The Cranberries wel ooit een veeg uit de pan gegeven omdat ze het er in “Zombie” over hadden.
Cairns: “Yeah. And fucking right too. Wat weten zij over Belfast? ‘With their tanks and their bombs’: nogal gemakkelijk om vanuit het Zuiden te zeggen dat de Engelse regering slecht is en Ierland goed.”

Goddeau: Ok, maar je vergeeft U2 dan wel? Zij zongen er ook over.
Cairns: “”Sunday Bloody Sunday” is een goed nummer. Er is maar één ding dat ik Bono daarover verwijt: ik zag ze optreden in Belfast toen ze het nummer voor de eerste keer speelden. Hij kondigde een song aan met de titel “Sunday Bloody Sunday” en je voelde in het publiek de huivering: “oh-ow”. En Bono voegde er aan toe: ‘als jullie het geen goed nummer vinden, spelen we het nooit meer opnieuw.’ Ze speelden het, het kwam goed over: groot applaus. Maar even later stond het op War: ze hadden het duidelijk al lang ervoor opgenomen. Dus had hij dat niet mogen zeggen.”

Goddeau: Op jullie site hou je een dagboek bij, waarin je na de opnames vertelde over je ritueel om nieuwe platen te testen. Je draait ze in verschillende omstandigheden en die avond zou je Never Apologise Never Explain aan een dronken luisterbeurt onderwerpen. Hoe kwam de plaat er uit?
Cairns: “Geweldig. Zeker als je er rekening mee houdt dat ze op koffie is opgenomen. De beste muziek voor als je gedronken hebt, is echter AC/DC. Ik denk dat als je dit album té dronken beluistert, je er psychotisch van zou worden. (lacht) Ik had een fles rode wijn op toen ik ze draaide en het klonk verrassend goed.”

Goddeau: Wat is de beste Therapy?-plaat om dronken te beleven?
Cairns: “Babyteeth. Voor in de auto? (stilte) Suicide Pact denk ik toch (lacht). En voor de koptelefoon: Infernal Love. Al moet je Semi-Detached op dat gebied niet onderschatten: ergens in die drie jaar dat we er aan bleven sleutelen beslisten we dat het een psychedelische plaat zou worden. Dus hebben we een cyclosonisch apparaat binnengehaald dat er voor zorgt dat je de muziek hoort rondgaan. We hebben het effect uiteindelijk enkel behouden in “Straight Life” en “Born Too Soon”.”
McKeegan: “High Anxiety is overigens een goed start-van-de-zomeralbum en ook Never Apologise Never Explain komt op een perfect moment uit. Het is geen strandplaat, maar eerder voor als de nacht net is gevallen en het wat introspectiever wordt.”
Cairns: “File under october.” (schatert)

Therapy? Speelt op 10 november in de Ancienne Belgique. Tickets op abconcerts.be