Pinback :: ''Het Bijbelmonster en madame Satan''

Mensen die fantastische muziek maken maar er blijkbaar vooral niet over willen praten, aflevering elfendertig: Rob Crow van Pinback. In het Brusselse Sheraton komt hij erg ongeïnteresseerd de lobby ingeschuifeld om zijn nieuwe album Summer In Abbadon te promoten. Zuchtend en steunend bestelt hij een blonde Leffe en terwijl Crow wat naar een erg interessant punt in de verte achter mij staart, zegt de man van de platenfirma “succes”, met een iets serieuzere ondertoon dan gewoonlijk.

Het interview verloopt moeizaam; antwoorden die plots boeiend lijken te worden, kapt hij af met een idiote lach, gevolgd door "It’s crazy/weird man". Zodra het gesprek over iets totaal anders begint te gaan, flikkert er enige interesse op in zijn ogen en begint Crow gedreven uit te wijden over onzin. Een hint richting CD of muziek maakt weer een gibberende puber van hem. We willen u alvast waarschuwen: niet iedere grote muzikant is aimabel, welbespraakt, intelligent, warm of iets waard zonder gitaar en microfoon. Edoch — mocht u het even vergeten zijn — Summer In Abaddon is een fijne plaat en Pinback een uiterst fijne groep.

Goddeau: Je hebt meerdere groepen en projecten. Hoe past Pinback daarbinnen voor jou? Wat is het idee achter die groep?
Rob Crow: "I don’t know man. Het is gewoon het ding waar ik het meeste mee bezig ben. Heh".

Goddeau: Er is nogal wat tijd over gegaan voor jullie een nieuw album uitbrachten. Blue Screen Life is al drie jaar oud intussen. Jullie hebben nog wel een EP uitgebracht, maar eigenlijk is het toch vrij lang stil gebleven rond Pinback. Is Summer In Abaddon een nieuwe start?
Crow: "Ik weet niet of je het een nieuwe start kan noemen, het is gewoon een voortzetting van wat we al deden… like forever." (lacht)

Goddeau: De songs zijn ook enigszins anders dan op de Offcell EP, ze sluiten naar mijn gevoel meer aan bij jullie debuut.
Crow: (drinkt een flinke teug blonde Leffe) "Het is niet evident voor mij om zo over die dingen te denken. Het album is nog erg nieuw. Het is nauwelijks zes maanden geleden dat ik het elke dag hoorde toen we met de opnames bezig waren en dan opeens denken "woooo". Het heeft wel even geduurd, dat is waar." (lacht)