Tom Helsen :: ''Een goeie popsong is moeilijker te schrijven dan zo'n klaag-Radioheadnummer''

Goddeau: Als ik je zo hoor, schuilt er een behoorlijke verkoper in je.
Helsen: "Zal ik je het verschil tussen mij en de meeste andere muzikanten eens uitleggen? De meeste anderen zijn hypocriete klootzakken. Al die groepjes die om meer optredens zeuren zouden zo met mij willen ruilen want uiteindelijk willen we allemaal het zelfde: van onze muziek kunnen leven. Alleen durven zij dat niet te zeggen. Maar ervan kunnen leven betekent nu eenmaal veel spelen en platen verkopen. Maar dàt zeggen durven ze dan niet . Erg hypocriet vind ik dat allemaal."
     "Ja, ik ben heel hard met dat zakelijke aspect bezig: maar ik heb wel eerst mijn plaat gemaakt. Ik schrijf niet in functie van succes, maar ik erger me aan van die groepen die wel klagen dat ze niet genoeg verkopen, maar gewoon niet willen meedraaien in het systeem. Als je als zanger liedjes maakt heb je twee keuzes: of je brengt het commercieel uit op cd — en dan is er geen verschil tussen jouw cd en die van Kabouter Plop — en dan draai je mee in dat geld-, reclame- en radiocircus. Dan kies je daarvoor en ga er dan ook voor: geef interviews, zorg dat er affiches zijn. Ofwel breng je het niet uit en geef je het gewoon aan je vrienden. Dat kan ook. Van het moment echter dat je een cd uitbrengt moet je de commerciële toer op."
     "Eigenlijk ben ik daar allemaal niet zo hard mee bezig als het lijkt, hoor. Maar ik praat er wel over om die mensen die aan de zijlijn staan te zeuren eens op hun plaats te zetten: en ondertussen heb ik wel een plaat gemaakt die tienduizend keer beter is dan hun werk, en veel meer raakt. Als ik crap begin te maken en dan over de business praat, dàn mag je kritiek geven. Ik zeg gewoon waar het op aankomt. Meer niet. Mijn muziek geeft me de mogelijkheid om breed te gaan — ik zit niet in een alternatief vakje — waarom zou ik er dan niet zoveel mogelijk voor gaan zonder mijn ziel te verkopen?"
     "Waar mijn manager me voor gewaarschuwd heeft, is dat ik met deze plaat uit mijn underdogpositie kom. En dan gaan de Helsenhaters komen: jaloerse mensen, gefrustreerde muzikanten. Voorlopig valt het goed mee, maar ik weet dat hoe beter de plaat gaat lopen, hoe meer reacties er gaan komen. Zolang je maar voorbereid bent, valt dat wel mee. Uiteindelijk is reageren gemakkelijk: heb je maar die laatste twee hersencellen voor nodig die nog werken. Maar ik heb echt niet te klagen."

Goddeau: Een eerste teken van succes is er alvast: in Duitsland kreeg je met ’der Stoppelbärtige" al een prachtige bijnaam. Misschien moet je je volgende plaat maar zo noemen?
Helsen: "Ja, die Duitsers zijn zot hé. Het zou wel lachen zijn mijn volgende plaat zo te noemen. En hem dan natuurlijk in Duitsland ook uit te brengen. Het zou zelfs snel kunnen want ik ben van plan binnen dit en een jaar terug de studio in te kruipen. Ik wil er heel rap en onverwacht met een nieuwe plaat staan: tussen More Than Gold en Tom Is Doing Great ligt vier jaar en ik wil proberen om binnen anderhalf jaar een nieuwe plaat te hebben. Eens zien of dat in mij zit, want ik presteer wel goed onder druk heb ik gemerkt. En dan kan ik minder over de dingen nadenken: nu is de helft van de nummers op plaat herschreven, waar twee of zelfs drie jaar zijn over gegaan. Ze klinken wel spontaan, maar er is heel wat aan gesleuteld, al ga je dat niet merken: ik werk heel erg aan het vloeiende, dat woorden en muziek goed in elkaar grijpen. Het moet heel natuurlijk klinken, maar daar zit veel werk achter."