With The Lights Out, de langverwachte Nirvanabox :: Schrapen op de bodem |
|
|
|||
 CD 3 trapt af met twee versies van "Rape Me" (akoestisch solo en een allesverschroeiende demo met groep) en gaat verder met een demo van "Scentless Aprentice" die negen minuten lang die zware riff verkent. Eigenlijk is het al genoeg om een concertzaal aan het headbangen te krijgen, maar om zeker te zijn goot de groep het later in songsformaat. B-kant "I Hate Myself And I Want To Die" is onmiddellijk te vergeten, op "Marigold" is Dave Grohl voor het eerst op zang te horen. "Gallons Of Rubbin Alcohol Flow Through The Strip" is hier even vervelend als het was als bonustrack op de Europese versie van In Utero. Wèl interessant is dan weer hoe de demo van "Very Ape" hier volledig akoestisch is, waar het op plaat een onverteerbare lap lawaai was.SnoepjesEn dan zijn er de snoepjes waarvoor iedereen in de eerste plaats op die Nirvanabox aan het hopen was: de onuitgebrachte songs. "You Know You’re Right", dat eind 2002 was opgedolven naar aanleiding van de titelloze verzamelaar bleek immers een onvervalste parel die zonder verbleken naast de reguliere singles mocht staan. Er hingen grote verwachtingen naar wat er nog in de kluizen lag, maar dat kaliber wordt niet meer bovengehaald. Toch valt er nog wat materiaal te rapen dat het verhaal van de groep kan aanvullen. "Anorexorcist" (live op een radiosesie in 1987) op CD 1 vertoont op de eerst cd nog maar weinig van het songschrijversschap dat Cobain later tentoon zou spreiden. Opzwepend is wel het vroege "Mrs Butterworth" uit een radiosessie van een jaar later. Ook elders hoor je hoogstens glimpen van wat later zal komen, al ligt de demo van "Even In His Youth" uit 1989 al heel erg in de richting van iets als "Breed".
Op de laatste cd moeten we het wat betreft onuitgegeven en onbekend materiaal stellen met demo’s van "Moist Vagina" ("M.V."), "Do Re Mi" en "Sappy". Vooral dat laatste mag er wezen, en we vragen ons sterk af hoe goed een vierde Nirvana-plaat wel niet had kunnen zijn, want dit was mààr een B-kantje uit de In Utero-tijd toen dat nummer nog "Verse Chorus Verse" heette. 15 januari 2005 |
Meer With The Lights Out, de langverwachte Nirvanabox
Meer artikels
Meer op Goddeau.com
|
||
Uit 1990 komt de demo van "Opinions": half-akoestisch met een distortionpedaal dat op die typische wijze inkickt in de refreinen, klinkt het alsof het uitgewerkt een stevige albumtrack had kunnen worden volgens het "Verse Chorus Verse"-principe, wat toevallig ook de titel is van een onuitgebracht nummer uit 1991. Verder op cd 2 nog onbekend: "Old Age", een erg gezapig nummertje dat Nevermind niet haalde maar gerust een kwalitatief hoogstaand b-kantje had kunnen zijn, net als "Curmudgeon" dat was. In vergelijking daarmee valt "D-7" maar als een mager punkrockcliché uit. "Oh The Guilt" volgt er verschroeiend op en plots voelen we weer iets van die oude vonk die ons zo passioneel maakt over deze groep.
