 Goddeau: Ik hoor er vooral krautrock in, maar dat is ook weer een label op de muziek plakken.
Parant: "Krautrock is mooi omdat het zo vulgair is, zo denigrerend. Sauerkraut (waar de naam van afgeleid is, jbo) is niet eens Duits. Ik luisterde elke dag naar Faust en ben geobsedeerd door Can. Ik luister steeds naar dezelfde songs, vooral "Oh Yeah" op Tago Mago. We proberen wel niet bewust als Can of zo te klinken. Je moet het eerder zo zien als impression brings expression. We willen zelf geen namen van andere groepen laten vallen want vaak lees je in reviews hoe verschillende invloeden en referenties aangehaald worden en die worden dan bijna belangrijker dan de muziek en de creatie zelf. Ze bombarderen de lezer met een overvloed aan namen en muziekgeschiedenis."Goddeau: Hoe ontstaan bij jullie de songs? Hangen ze samen met de titels?
Parant: "Soms vertrekken we vanuit een idee of een concept en soms vanuit een fout. Fouten kunnen je ideeën veranderen en brengen je naar plaatsen waar je niet heen wilde gaan. Het gaat over ideeën, creaties, dingen delen,… We zijn als groep een democratie, er is geen leider. Voor ons gaat het om de kunst en de performance. We stellen onszelf continu in vraag maar eens we het op een medium uitgebracht hebben, zoals een album, willen we op een nederige manier zeggen dat dit iets is dat we willen doen en wat we wouden doen. Het voelt vooral goed aan dat het iets geworden is."
"(denkt na) "Autant Zig Zag" is bijvoorbeeld complex. We zijn een politieke groep maar zonder ethisch te zijn kan dat niet. Voor mij gaat het dan ook om de hele samenleving en hoe die vragen oproept die ruimer zijn dan alleen het politieke. De subjectiviteit die teruggebracht werd tot het algemeen welzijn, voelt voor mij heel verarmd aan. Het gaat om het politieke correcte van dingen: dat verandert me, maakt me bang en paranoïde. Ik hou van paranoia maar het wordt altijd opgedrongen door een fucking marsbar or something. Zonder abstractie kan je zoiets niet zeggen, het is niet alleen conceptueel."
""Autant Zig Zag" gaat, als je er over nadenkt, ook over zwerven. Het is je relatie tot het geografische maar ook tot het psychologische. Enerzijds zwerf je door het onbekende maar anderzijds heb je ook een relatie tot een stad, een extern iets en die relatie bestaat omdat je er een uitbreiding van bent. Als je een stap zet, gaat dat vanuit een intentie maar als je zwerft, is er ook iets dat je wil bereiken. We hebben zo ook een nummer gemaakt over de bloedsomloop en de cyclus ("éfférent/afférant" op de EP Sedatif en Fréquences en Sillons, jbo). Het repetitieve is niet noodzakelijk saai. Het is één van mijn obsessies: als ik iets repetitiefs beleef, dan weet ik niet wat het inhoudt maar wel dat het iets complex is, iets abstracts dat ik nooit ga kunnen aanraken. Het is als een cirkel zonder centrum, niet perfect."
"Live improviseren we ook op de songs maar we hebben steeds een structuur, een patroon waar we naar kunnen terugkeren: we dwalen maar toch vinden we onze weg. We weten waar we heen willen, wat het einddoel is, alleen het pad dat we volgen verandert. Ik heb een publiek nodig maar ik kan ze niet elke dag zien want dan voel ik me een aapje: bij een show wil ik een interaktie, een dialoog aangaan met mijn publiek. So stand in the front my friend."
15 januari 2005 |
|
