Styrofoam :: ''Ik maak liever interessante muziek dan experimentele''

Goddeau: Wat zorgde dan voor de klik die tot die derde plaat leidde?
Van Petegem: "Gewoon blijven verder werken: uitpuren waar je mee bezig bent, op een bepaald moment terugkijken en zien dat je niet één stap verder staat maar dat je meerdere stappen hebt genomen. Toen was ik waar ik wel wilde zijn. Dat ik terug gitaar was beginnen spelen was daarbij een belangrijk moment: de platen daarvoor was ik erg gefocust op het programmeren op de computer en door opnieuw een gitaar vast te nemen was ik gedwongen dat wat los te laten."

Goddeau: Na de release van die derde plaat, I’m What’s There..., ben je gaandeweg terug met een groep gaan spelen. Had dat zijn invloed op het creatieproces voor Nothing’s Lost?
Van Petegem: "Er is een groot verschil tussen hoe ik nu live optreed en hoe ik na I’m What’s There.. speelde. Niet dat ik nu de inbreng van mijn toenmalige muzikanten wil minimaliseren, want het was heel fijn met hen. Aanvankelijk speelde ik enkel laptopshows ook nog na de release, en pas op iets later zijn er muzikanten met diezelfde set en dezelfde nummers beginnen meespelen. Het bleef dus voornamelijk een laptopconcert met aanvulling van muzikanten. Nu speel ik een volledig nieuwe set waar we als groep spelen. Hun invloed op de volgende dingen die ik ga doen gaat wel groot zijn. Door met andere mensen samen te werken voor Nothing’s Lost en de plaat van The Go Find heb ik wel zin gekregen in samenwerkingen, om niet meer alles alleen te doen."

Goddeau: Er was een periode dat je zei dat je geen zin meer had om in de schijnwerpers te staan en je dus achter die laptop terugtrok. Als ik je nu live zie lijkt die tijd voorbij te zijn, je bent opnieuw een echte frontman.
Van Petegem: "Dat is zo en ik voel mij er wel comfortabel bij. Ook dat is het gevolg van een evolutie: elektronica was lang een gezichtsloos genre gebracht door een onzichtbare man achter de knoppen. Zodra je echter begint te zingen komt er meer identiteit bij, dan komt één iemand tevoorschijn uit de stem en de teksten."
"Nu, buiten het feit dat ik jarenlang platen heb gemaakt die volledig elektronisch gemaakt werden, heb ik me altijd honderd keer meer verwant gevoeld met de Britse of Amerikaanse indierockscene. Ik heb nauwelijks iets met de technoscene te maken gehad."