Ayco Duyster & Eppo Janssen :: ''Er is maar één criterium: als het goed is, draaien we het''

Ze zijn de ongekroonde koningen van de radioluisterende muziekliefhebbers: Eppo & Ayco. Niet de namen van een stel kwajongens die je terugvindt in Hollandse jeugdboeken, maar twee fijne mensen die met Duyster nu al vijf jaar een devote schare luysteraars aan de radio gekluisterd houden. Een lustrum is een eeuwigheid in het huidige medialandschap, en er mag dus gevierd worden.

Afgelopen maand gaven ze afspraak met een mooi concert van Low in de AB, een compilatie-cd met essentials en het beste uit de Duystersessies ligt nu ongeveer in de winkel. Duyster is dan ook zo’n programma dat meer dan zomaar behang is, en bijna ritueel uitgeluisterd wordt: die laatste uurtjes van de week waar nog eens alles uitgehaald wordt qua intensiteit. Bij het weggeven van tickets voor het Low-concert liet Ayco als ’wedstrijd’ de luisteraars dan ook vertellen wat Duyster voor hen betekent. Tijd om dat eens om te draaien: wat is het programma voor hen?
Eppo Janssen (stelt de playlist op): "Werk hé. (lacht)"
Ayco Duyster (presentator/producer): "Het is een heel gevoelsmatig programma waarin we heel erg op zoek gaan naar sfeer en we krijgen dan ook vaak reacties in die zin. Vandaar dat ik daar naar vroeg: het is het moment van de week waarop het wat rustiger mag, en je merkt dat mensen zich vaak individueel aangesproken voelen door bepaalde nummers. Meer dan bij een alledaags spitsprogramma."
"Voor ons is dat echter anders. Het is werk, zoals Eppo zegt: er zit veel meer ratio achter dan voor de luisteraar, maar het is een programma dat ons zeer na aan het hart ligt."

goddeau: En aan dat van de luisteraars. De manier waarop bepaalde jongeren het programma beleven doet me wat denken aan de toewijding waarmee mijn generatiegenoten opkeken naar Chantal Pattyn in de tijd dat ze Update (nog het best vergelijkbaar met het huidige Radar) presenteerde.
Duyster: "Ik denk dat je dat inderdaad wat kunt vergelijken omdat je ook bij ons heel wat nieuwe dingen kunt ontdekken. Al is het dan toegespitst op bepaalde stijlen: het is geen magazine zoals Update, dat ging veel breder."
Janssen: "Dat is het leuke aan werken met Ayco: ze is ook echt een muziekliefhebber, niet gewoon een presentator. Iedereen die hier werkt is natuurlijk wel met muziek bezig, maar niet op een journalistieke manier. En dat is Ayco wel, meer dan een Roos Van Acker of Wim Oosterlinck. Vóór ze bij Studio Brussel werkte kocht ze ook al elke week vijf platen en las ze alle boekjes. Haar aanwezigheid in een mannenbastion als de muziekredactie is fijn zo. Daarom kloppen programma’s als Duyster en Radar ook, als je daar een presentator zet die eigenlijk niet in muziek geïnteresseerd is, werkt dat niet."

goddeau: Hoe is dat tweespan Eppo-Ayco er gekomen? Ontstond dat uit de samenwerking, of kwam de samenwerking er doordat jullie elkaar goed aanvoelden?
Janssen: "Ik ben hier in 1999 begonnen en toen presenteerde Ayco al Metalopolis — of heette het toen al De Bom ? — en voor de rest las zij vooral het nieuws. Toen er stemmen opgingen om een zondagavondprogramma te maken werd de naam van Ayco daaraan gekoppeld. Aanvankelijk was het veel breder bedoeld, maar het evolueerde al snel tot wat het nu is. De eerste programma’s heb ik nog onafhankelijk van Ayco gemaakt. Toen kwam Ayco bij Radar dat ik al samenstelde en zo gingen we nauwer en nauwer samenwerken. Het is eigenlijk heel simpel: het klikt of klikt niet."