Ayco Duyster & Eppo Janssen :: ''Er is maar één criterium: als het goed is, draaien we het''

Ayco Duyster & Eppo Janssen :: ''Er is maar één criterium: als het goed is, draaien we het''   		Print
    
Pagina 1 2 3
Imagegoddeau: Eppo vertelde hoe Cat Power bewust het interview in de knoei liet lopen, maar zich achteraf onmiddellijk verontschuldigde. Een imagokwestie dus. Is dat niet iets waar wel meer van die nieuwe Duysterartiesten last van hebben? Hangt er soms niet iets te veel pose rond?
Janssen: "Het merendeel van de artiesten neemt een pose aan en dan vind ik die van Devendra Banhart nog wel iets hebben. Ook Will Oldham meent trouwens maar de helft van wat hij doet hoor: als hij in zijn tuinbroek kruipt en zijn baard laat staan, nou…"
"Ik ga ook niet meteen op zoek naar het verhaal achter een plaat als ik iets hoor. Het gebeurt vaak dat ik een plaat programmeer en dat Ayco daar de zondag een heel verhaal bij vertelt waar ik niets van wist. En dan schrik je soms als je die artiesten ontmoet. Josh Haden van Spain bijvoorbeeld."
Duyster: "Die had echt het licht gezien. En effectief: ik had daar nooit bij stilgestaan, maar op plaat zingt hij inderdaad van ’Mary dit’ en ’I’ve seen the light zus’, en dat was dus niet op een romantische manier zoals wij dachten. En ja, er staat een Mariabeeld op de hoes. Hij was helemaal van religie doordrongen, maar die nummers zijn wel geweldig."
Goddeau: Ook andere Duysterartiesten als Low en Iron & Wine zijn erg gelovig. Straks kunnen jullie met een religieus programma beginnen.
Duyster: "En dan is er ook nog Sufjan Stevens, jaja. Ik denk dat het iets typisch is. Dat zijn allemaal mensen die uit gemeenschappen komen die heel erg open staan voor traditionele muziek. Noem het kampvuurliedjes, maar dan net de andere kant van kleverig en dat kan net heel pakkend zijn. En gevoelens van passie en verliefdheid kent iedereen, of dat dan vanuit religieuze gevoelens komt of niet maakt mij niet uit."

goddeau: Het grappige is dat al die wereldwijze hippe jongens en meisjes nu vaak naar diepgelovige, oertraditionele country zitten te luisteren. Maar dat mag dan omdat het americana heet.
Janssen: "Ja, dat draait en keert maar. Het is niet aan ons om te bepalen wat hip is of niet. Een voorbeeldje: Joanna Newsom vond ik aanvankelijk verschrikkelijk toen dat voor het eerst opstond. ’Moet ik dat nu goed vinden?’, vroeg ik me af. Maar uiteindelijk zie je dat het nu de NME haalt. Dat hebben wij niet gehypet. Net zoals Antony. Als ze mij vijf jaar geleden hadden gezegd dat ik zou luisteren naar pianoballads van een homo die er af en toe wat naast zingt, had ik je ook niet geloofd."

goddeau: Vijf jaar is lang voor een radioprogramma, gaven jullie zelf al toe. Hoe lang kan Duyster nog mee?
Janssen: "Ik vermoed dat het nog lang kan door gaan. Ook omdat we toch ook de muzikale evoluties volgen, want er gebeurt nog altijd heel veel interessants binnen die marge waar wij onze muziek uit halen. En ik maak het ook heel graag. Als ik ziek ben, heb ik het er moeilijk mee, maar anders doe ik het echt graag. Soms kijk ik uit naar de vrijdagochtend omdat ik weet dat ik dan door de nieuwe platen kan gaan."
Duyster: "In die vijf jaar is er relatief weinig veranderd aan de structuur van het programma, heb ik al gemerkt. Er is een soort vertrouwdheid waar mensen heel erg aan vasthouden. Neem nu de beginjingle, die heb ik hoogstens een keertje aangepast dat ze korter en beter zat, maar ze is nooit veranderd. Je voelt dat zoiets klopt."

goddeau: Om te besluiten: wat gaan de tachtigjarige Eppo of Ayco zich herinneren van hun Duyster-jaren?
Janssen: "Het leukste zijn de reacties van mensen die niet in onze soort muziek thuis zijn en ons ontdekken. ’Waar ben ik nu in terechtgekomen?’, vragen ze zich dan af: ’bestaat dit ook?’."
Duyster: "Dat is het toffe aan Duyster: aan de ene kant kunnen we de muziekliefhebber aanspreken, maar we proberen het aan de andere kant ook niet hermetisch te brengen. Het is niet alleen bedoeld voor die kleine community die die nieuwe dingen sowieso wel ontdekt, maar ook voor mensen die gewoon wat rust opzoeken. Of toevallig in de auto al zappend bij ons terechtkomen en aangenaam verrast worden. Ik merk dat ook mijn ouders graag luisteren en niet alleen maar omdat het hun dochter is."
goddeau: Die zijn al lang blij dat ze niet meer naar Metalopolis moeten luisteren.
Duyster: "Jaja. (lacht) Pas op: mijn vader die luisterde hoor."
Janssen: "Als mijn nonkel luistert, dan krijg ik ook reacties als ’dat is Bob Dylan’, wat je daar draaide. En dat vind ik wel leuk, dat ook zo’n mensen er iets in vinden."

De Duystercd ligt ongeveer nu in de winkel en is uit op PiaS


<>< Vorige>

Matthieu Van Steenkiste | foto's Thomas Bartosik
15 March 2005

Meer op Goddeau.com
goddeau.com
goddeau.com