Stijn Meuris :: ''Wij zijn geen Nederlandstalige groep''

Monza. Meuris. Machtige melancholie. We trotseren die eerste maart de bijtende Brusselse vrieskou richting AB, waar het hertimmerde Monza die avond de aftrap geeft voor een nieuwe tournee. Later op het podium van de met fonkelende sterren gevulde AB Box gooit hij zijn armen richting felle spots. We herinneren ons de Morrissey-wallpaper op Meuris’ laptop en kunnen een glimlach niet meer tegenhouden.

Voor het concert gooien we Stijn Meuris, een frontman in meerdere betekenissen van dat woord, wat vragen voor de voeten. Energiek lurkend aan een sigaret schuift hij op en neer in zijn chaise longue en vuurt enkele zinnen terug als blijk van goede wil. Meuris informeert nog even naar de achtergrond van goddeau en uit zijn argwaan over de kwaliteit van bandopnemers, waarna we hem voor alle veiligheid alvast feliciteren met het verse, uitstekende Grand.

Stijn Meuris: "Dankuwel. Het is een lang proces geweest, maar ik ben blij dat we het zo gedaan hebben. We hebben op een heel rustige manier aan deze plaat gewerkt. Door een eigen studio in mekaar te knutselen, door op een andere manier tijd te gaan gebruiken. Met deze volledig nieuwe bezetting klopt het plaatje nu ook. Over de eerste Monza was ik niet zo gelukkig. Op het moment zelf was ik er wel redelijk tevreden over, maar ik wist toen ook al wel dat het niet al te best was. Ach, laten we het erop houden dat we er goed weggeraakt zijn."

goddeau: Je bent ook een groot en gulzig muziekliefhebber. In die periode zou je echter ook de liefde voor muziek een tijdje kwijtgespeeld zijn.
Meuris: "Maar, dat is nu helemaal terug. Ik was het een beetje kwijt, dat wel. Het verliezen van de liefde voor muziek had bij mij een jaar of drie, vier geleden veel te maken met de mateloze energie die je steekt in secundaire dingen. Proberen om je groep bij elkaar te houden. Dat was een ware marteling. Het was ook zo oneerlijk: er was een goed budget, we hadden een fijne platenfirma, er waren veel mogelijkheden om te spelen en noem maar op. En toch …"

goddeau: Het succes kwam ook wat te snel misschien.
Meuris: "Dat klopt gedeeltelijk, maar om dan gefucked te worden door je eigen muzikanten is echt niet tof. Ondertussen heb ik ook afgeleerd om daar genuanceerd over te doen. Het was ook niet meer prettig. Nu, ik hoef ze ook niet meer te zien."
     "Op dit moment – en we hadden het er net tijdens het eten nog over — is het opvallend dat het concept groep, zoals we dat uit het verleden kennen, eigenlijk bijna niet meer bestaat. Vier, vijf mensen, die ook in slechte tijden, als een plaat niet lukt bijvoorbeeld, toch nog de krachten bundelen. Dat zie je minder en minder. Ik heb het gevoel dat het hier en nu — hout vasthouden— anders is. Bij Noordkaap was dat ook zo. Er vonden ook wel wissels plaats, maar Lars (Van Bambost, pf) en ik waren er wel altijd. En zelfs het wisselen gebeurde op een organische manier. Het was niet constant elkaar liggen fucken door concerten af te zeggen en in zeven groepen tegelijk te gaan spelen. Als je als voetballer bij een degelijke ploeg speelt, kan je toch ook niet zomaar tegen de trainer zeggen dat je bij een andere ploeg moet voetballen die dag. Hallo? Je bent toch met iets bezig. Maar goed, dat idee van een hechte unit is aan het wegvloeien. Ik hoop — ik besef hoe naïef het is— dat we met deze bezetting toch opnieuw dicht in de buurt komen van een groep."

goddeau : Helpen dan de overwegend lovende reacties op de nieuwe plaat? Of vallen er ook nog wel eens giftige woorden?
Meuris: "Over de reactie op de plaat valt inderdaad niet te klagen. Maar wat af en toe gebeurt: dat gaat dan over mij. Om één of andere reden — en ik snap het ook helemaal— is het een kwestie van love him or hate him. En voor alle duidelijkheid, en ik meen het ook echt, hand op mijn communiezieltje: ik ben nooit met muziek begonnen, ook niet op mijn zestiende, om er geld mee te verdienen of beroemd te worden. Ik kom uit een andere tijd, ik ben daar helemaal niet mee bezig. Niemand zal mij ooit kunnen betrappen op een soort arrogantie of … (twijfelt)"