Luc De Vos :: Elke dag dronken zijn

In de popmuziek zijn al tienduizenden nummers geschreven. Ze hebben lang niet allemaal de tand des tijds doorstaan. Gelukkig is er Studio Brussel om duidelijk te maken wat de moeite waard is om te onthouden. Op bezoek bij Luc De Vos, auteur en vertolker van "Mia", het beste nummer aller tijden.

goddeau: Zondag is het terug tijdloze 100. Spannend?
Luc De Vos: "Ik vind het natuurlijk tof dat we op nummer één staan. Ik ben de mensen daar dankbaar voor. Van mij mag echter iedereen op nummer één staan, laat het maar spannend zijn. Dat maakt het juist leutig, ieder jaar die spanning."

goddeau: Helaas kennen mensen na een tijdje slechts één nummer per artiest meer: "Mia", "Smells Like Teen Spirit", "One", …
De Vos: "Je kan je inderdaad vragen stellen bij dat concept omdat alles beperkt wordt tot een aantal klassiekers. Hierdoor moeten de mensen zich concentreren op een aantal steeds weerkerende liedjes. Misschien zijn de liedjes allemaal wel goed omdat ze al die jaren stand gehouden hebben en een soort van alledaags cultuurgegeven zijn in de samenleving. Veel van de liedjes in die lijst hoor ik eigenlijk wel graag. Bijvoorbeeld "Bohemian Rhapsody" van Queen, je mag er van zeggen wat je wil, ik vind dat een fantastisch nummer."
     "Eigenlijk kan het geen kwaad om ieder jaar een keer te recapituleren, nagaan wat nu de beste song aller tijden is. En er mag natuurlijk discussie over bestaan."

goddeau: Je hebt er geen problemen mee je eigen helden achter je te laten.
De Vos: "Ik vond het wel raar in het begin toen we pas in de top tien stonden. Maar in Vlaanderen is dat lied nu blijkbaar als beste lied uitgekozen en wie ben ik om daar tegen te zijn. Integendeel, ik vind dat juist tof en het zegt wel iets over ons kleine landje, dat een plaatselijke groep op nummer één staat. Dat lied apelleert blijkbaar aan onze Vlaamse volksziel. Het gaat over typisch Vlaamse toestanden, over een jongen die zijn leven overschouwt en die denkt dat alle kansen verkeken zijn en die met zijn ontgoochelingen moet leven. Ik denk dat veel jonge mensen in deze samenleving zich daarin herkennen."

goddeau: Verwonder je je nog steeds over het nut van de economische groei in deze samenleving?
De Vos: "Dat is toch iets raars? Gewoon doordat ik nu veertig jaar ben en kan vergelijken met vroeger zie ik zoveel verschillen. Het is allemaal zo geëxplodeerd. Nu eten we drie-vier stukken biefstukken per dag. Ik vraag mij af wat dat in 2100 gaat zijn. Volgens mij kan een gezonde mens niet anders dan op politiek vlak streven naar zoveel mogelijk solidariteit, in plaats van naar groei."

goddeau: De hoes van Plan B lijkt te verwijzen naar het communisme, het solidariteitsmodel bij uitstek.
De Vos: "Ergens verwijst die hoes daar wel naar, maar ook naar de onderliggende gedachte dat ze het in die tijd ook niet zo goed wisten. Die communisten, dat was ook maar een poging tot. Je weet zó dat die theorieën nooit in de praktijk toegepast kunnen worden. Om dat te doen moet je met mensen experimenteren en mensen passen zich niet aan systemen aan. "

goddeau: Ben je ruim een half jaar na de release tevreden over Plan B?
De Vos: (Leeft op) "Echt wel. Met iedere plaat die we maken ben ik meer tevreden. Vroeger niet. Ik vond altijd dat er iets aan scheelde. Ik hoorde muziek in mijn hoofd, maar wist niet hoe ik die muziek op plaat moest krijgen. Er zijn veel opnames waarvan ik denk dat ze mislukt zijn, zeker in vergelijking met de dingen die we live doen. Live kan je de fouten van de plaat rechtzetten. De energie die je bij een liveoptreden hebt heb ik nog nooit echt kunnen vastleggen. Behalve nu met Plan B. Dat opent perspectieven naar de volgende plaat. Die gaat misschien wel perfect zijn."