The Arcade Fire :: ''Niemand zal ooit een heilige oorlog starten op basis van mijn teksten''

goddeau: Aan allerhande blogs te zien heb je ergens de juiste snaar geraakt . Enig idee hoe dat komt of wat het precies is dat de mensen zo bevalt aan jullie muziek?
Butler: "Ik heb geen idee. Wat raakt jou als je naar muziek luistert? Er is niet echt een formule want als dat zo was dan zouden de platenfirma’s geen miljoenen verliezen. Ergens heeft het iets te maken met mensen die aansluiting vinden bij de tekst of de muziek. Whatever, ik weet het niet."
"Ik denk niet dat het bij ons iets modegevoeligs is: we schrijven gewoon songs. Als de plaat drie maanden later was uitgekomen zou iedereen hem ook goed vinden. Bruce Springsteen zou vandaag met één van zijn platen uit de eighties — ja, mèt die verschrikkelijke productie van toen — nog altijd even hard aanslaan. Het zelfde geldt voor Prince. Een geweldige song is een geweldige song. Als mensen daar op reageren, is dat vrij universeel terwijl groepen die het van hun sound moeten hebben er vaak langer over doen om veel mensen te bereiken. Omdat hun geluid te vooruitstrevend is."

goddeau: Ik vroeg me net af of het jullie geluid was.
Butler: (geagiteerd) "It really, really, really is the songs. Daar ben ik zeker van, want ik speel ze elke avond. En dan reageert niemand van ’oh, ik hoor postrock meets postpunk. Dat is fijn.’ Je speelt een song en mensen begrijpen wat je zegt. Het is geen mode. Als het dat was zouden mensen er uiteindelijk niet om geven. We gaan ook niet verdwijnen na deze plaat: we doen dit voor de rest van ons leven."
"Er zijn groepen die modieus zijn. Wij niet. Ik kan het wel begrijpen dat als je probeert te sounds te analyseren dat je het over ons geluid hebt, maar dat is niet wat er omgaat. En ik weet dat, want ik zie het als ik de mensen zie reageren op onze nummers. Want onze plaat is niet zo toegankelijk: het is niet zo dat mensen Funeral onmiddellijk goed gaan vinden omdat een site als Pitchfork hen dat vertelt. Ze vinden de plaat goed omdat ze hen raakt."

goddeau: Hoe verklaar je die creatieve scene in Montreal? Je hebt er naast jullie ook nog de hele Constellationkliek met Godspeed You! Black Emperor, Do Make Say Think en hun afgeleiden en nog heel wat andere bands die het tot in Europa schoppen.
Butler: "Geen idee. Het komt in golven, het is puur toeval. Er zit echt niets in het water daar. Er komt evenveel rotzooi uit Montreal als er goede bands te vinden zijn."
goddeau: Niettemin lijkt er eindelijk terug leven in de Noord-Amerikaanse underground te zijn geblazen zoals in de jaren tachtig. Het leek even alsof die dood was en er enkel nog de mainstream van Jimmy Eat Worlds en andere Limp Bizkits was. Nu zijn er plots groepen als The Shins en Bright Eyes die steeds meer publiek bereiken.
Butler: "Alweer: het gaat en het komt. Het kon niet blijven slecht gaan. Ik herinner me dat er heel wat boeiende bands waren toen ik jong was eind jaren tachtig. Maar dat liep al heel snel fout af: ik heb op de radio in geen tien jaar een song gehoord die ik tof vond. Het is inderdaad wel even duister geweest bij ons."
"Ja, nu spelen ze The Arcade Fire op een paar grotere radio’s. Bizar eigenlijk want we hebben niemand betaald of zo, en zo werkt het over het algemeen wel."