Tom McRae :: ''Soms komt zelfs goede commentaar als een klap in de maag aan''

Tom McRae. Man van extremen. Venijnig en poeslief tegelijk, smijt zijn ziel op straat om je even later toe te fluisteren "you will never get close to me". Maar soms is het gif op en rest er enkel nog tristesse. Op All Maps Welcome herkauwt de Britse singer-songwriter een pijnlijk afgelopen relatie.

goddeau: "Ik haat alles wat ik doe", zei je na de release van je vorige plaat. Hoe zit het deze keer? Ben je wat tevreden over All Maps Welcome?
Tom McRae: "Om eerlijk te zijn: ik hou meer van deze plaat dan van de vorige. Er zijn dan ook al zeven maanden verstreken sinds het afwerken dus ik heb al de tijd gehad om hem te aanvaarden. Uitzonderlijk is overigens dat ik ben geslaagd in wat ik wilde bereiken: het moest spontaan en fris klinken, niet zo gelimiteerd door de studiomogelijkheden als Just Like Blood. Meer live dus met een beperkt aantal mensen in één ruimte. De songs moesten in hun eenvoudigste vorm gevat worden: de emotie en de kracht mochten niet overdonderd worden door een teveel aan groepsgeluid."

goddeau: Je debuut omschreef je als "zwart-wit", op je tweede plaat wilde je "meer kleuren". Hoe past deze in het rijtje?
McRae: "All Maps Welcome is widescreen. Alles krijgt evenveel nadruk, elke song geeft je het volledige beeld en je kunt alles helder zien tot in de hoeken toe. De plaat is onverwachts op een heel organische manier erg weelderig geworden. Blijkbaar maak je vanzelf grotere muziek als je in dat immense Amerikaanse landschap zit."
goddeau: Ik vind hem iets minder gemakkelijk toegankelijk ook. Je teksten lijken op een bepaalde manier vager.
McRae: "Het is nog te vroeg om dat echt te weten, maar voor mij voelt All Maps Welcome alvast meer eigen aan dan de vorige. Ik vind de songs beter en voel me er meer bij betrokken. Het klopt wel dat ik voor het tekstschrijven anders tewerk ben gegaan. Vreemd dat je de teksten nu vager vindt, ik vind ze veel directer: over mensen, mijn ervaringen, …"

goddeau: Volgende week zijn het verkiezingen in Groot-Brittannië. Een kans om Blair weg te krijgen? Ga je stemmen überhaupt?
McRae: "Ja hoor. Maar je kent het liedje: democratie is de beste van alle slechte regeringsvormen. Het is een spel waarbij je telkens dezelfde slechte leiders krijgt. Maar als je niet stemt, laat je je mening niet horen. Dus ja, ik ga stemmen en het wordt waarschijnlijk Labour, ondanks de oorlog. De conservatieven zijn immers veel erger en als ik niet stem dan loop ik het risico dat een racistische partij wint. In mijn kiesdistrict staat de British National Party immers vrij sterk."
"Liberal Democrats zijn ook geen alternatief. Ze hebben om te beginnen geen schijn van kans om te winnen, en ten tweede zijn het een bende driedubbele idioten.. Ze zijn een grap. Hun leider Charles Kennedy zal wel een fijne man zijn hoor, maar ook een intellectueel lichtgewicht. Dat is geen staatsman."