De At The Drive-In Connectie

"The new Nirvana", blokletterde NME over het Texaanse At The Drive-In, maar voor het echt losbarstte hadden creatieve breinen Omar Rodriguez-Lopez en Cedric Bixler-Zavala al genoeg van het nakende succes. De rockwereld in diepe rouw, al rezen twee nieuwe groepen uit de assen: The Mars Volta en Sparta. Meer nog dan toen drukt de At The Drive-In connectie haar stempel op de rockscène.

Het was een schok die door het rockwereldje ging: At The Drive-In, een van de grootste indiegroepen ooit, hield het in 2001 voor bekeken. Net een tour met Rage Against The Machine achter de rug, getekend bij een major en een nieuwe plaat uit die bedolven werd onder de positieve recensies. Een eigenwijze beslissing van muzikanten die in hun nieuwe groepen The Mars Volta en Sparta de At The Drive-In traditie voortzetten.

De jongens van At The Drive-In haar allen afkomstig uit El Paso, een grensstad in het broeihete en dorre Texas. Een mix van cactussen, latino’s en cowboys. Een mix van culturen die ook in At The Drive-In duidelijk merkbaar was. Gitarist Omar Rodriguez-Lopez is Puerto-Ricaan, zanger Cedric Bixler-Zavala is net als bassist Paul Hinojos Mexicaan en drummer Tony Hajjas is afkomstig uit Libanon. Enkel gitarist Jim Ward is een rasechte Amerikaan.

At The Drive-In heeft haar wortels in de punkbeweging. Vooral Fugazi wordt meermaals als grote voorbeeld genoemd. Toch zal At The Drive-In doorbreken als de allereerste emo-groep, een stempel waartegen de groepsleden zich altijd verzet hebben. "Hoe kan iets waar je je hart en ziel in steekt niet emotioneel zijn?", vroeg gitarist Omar Rodriguez-Lopez zich af. At The Drive-In staat alleszins garant voor ongenadige overgave, originele gitaarpartijen en een doorgaans verschroeiende liveshow. Principes hadden ze te koop. Zo legde zanger Cedric Bixler-Zavala tot in de nadagen van At The Drive-In resoluut het optreden stil wanneer het publiek een mosh pit inzette. Geen geweld tijdens optredens, was het motto.

De eerste 7inch, toepasselijk Hell Paso getiteld, werd uitgebracht in eigen beheer. Furieuze emo-rock van start tot finish. De Texanen groeiden dankzij eindeloos toeren en de reputatie die ze opbouwden uit tot een levende legende in het indierockcircuit. In 1997 brachten ze hun eerste full length Acrobatic Tenement uit op het indielabel Flipside. Op uitzondering van "Initiation" ligt het tempo hoog en raast de plaat aan een snelvaart voorbij. Zanger Cedric Bixler-Zavala ratelt zijn teksten aan een verschroeiend tempo en het refrein vervalt meestal in een hysterisch geschreeuw tussen Bixler-Zavala en gitarist Jim Ward. Hoogtepunt is "Ticklish", een emotionele rollercoaster waarin At The Drive-In voor het eerst het vijf minuten-baken overschrijdt. Acrobatic Tenement toont de energie en het talent van de supergroep in wording, al is de productie zwak en amateuristisch.