Sons And Daughters :: ''Zolang onze helden geen klootzakken zijn''

Een van de bands die u in deze editie van Pukkelpop zeker niet mag missen, is Sons And Daughters. Dit Schots gezelschap bracht net een tweede plaat uit die gevuld is met de beste gitaarrock die we in tijden hebben gehoord. Country wordt met punk vermengd alsof het doodnormaal is, dreigende gitaren en lieve woorden wisselen elkaar af dat het een lieve lust is.

Vreemd genoeg lijkt Sons And Daughters echter niet opgemerkt te worden. Zonde, zo vinden wij, want deze band heeft wat ze noemen: het. We hebben dan zelf maar een lijst vragen bij elkaar geschraapt en zijn ermee naar Scott Paterson en Adele Bethel, de frontfiguren van de groep, gestapt.

goddeau: Als ik naar jullie eerste plaat, Love The Cup luisterde, kreeg ik zin in oude Dylan-platen, zoals John Wesley Harding. Na het beluisteren van de nieuwe, The Repulsion Box, krijg ik zin in The Cramps.
Scott Paterson: "Dat is goed. We wilden, uiteraard, niet opnieuw hetzelfde doen als op de eerste plaat. Het was de bedoeling dat die toch een beetje een andere atmosfeer zou uitademen, dat we een stap vooruit zouden zetten. Onze platen zijn eigenlijk een samensmelting van al de muziek waar we op dat moment naar luisteren. Er liggen twee jaar tussen Love The Cup en The Repulsion Box. In die twee jaar luisterden we naar heel wat uiteenlopende muziekjes, en zijn we inderdaad meer naar rockabilly en dingen als The Cramps en The Gun Club beginnen luisteren."
Adele Bethel: "Ik luisterde vroeger ook meer naar singer-songwriters dan nu, misschien is die invloed inderdaad wel wat weggevallen."

goddeau: Jullie worden vaak vergelen met The Raveonettes, terwijl zij meer een soort van hommage brengen aan die oude muziek. Jullie doen er iets nieuws mee.
Paterson: "Dat is eigenlijk waar het om gaat. Geen slecht woord over The Raveonettes trouwens, ze maken fantastische platen. Maar voor ons gaat het er om dat we iets nieuws brengen, geen parodie zijn op iets bestaands. Die fiftiestoestanden zijn best leuk, maar het mag niet karikaturaal worden. Sons And Daughters is geen grap. This is serious, mate! (lacht)"