 goddeau: Ondertussen leid je al tien jaar the rock ’n roll high life. Van op je zeventiende ging je mee in de maalstroom van feesten met The Evil Superstars, ondertussen zijn we zoveel jaren verder. Word je nooit bang dat het ooit eens ophoudt?
Vanhamel: "Goh, die eerste jaren viel dat goed mee hoor: met The Evil Superstars dronken wij niet en — op jointjes na — rookten we ook niet. Zo fel feestten wij dus niet. Maar de muziek en de mentaliteit waren wel rock ’n roll, dàt wel, het leven achter de schermen echter niet."
"Maar ik ben niet bang dat het ooit gedaan is. Het gevoel is er immers altijd al geweest. Zelfs toen we op een of ander boerenfestival voor K’s Choice mochten openen had ik al het gevoel ’ik heb het gemààkt. Dit is het!’. En zo is het altijd gebleven. Het voelde altijd als succes aan en dat maakt dat ik het nu wel meer kan relativeren. We hoeven niet per sé een U2-status te bereiken of een dertigjarige carrière. We zien wel: zolang we er maar van kunnen leven en het voor onszelf interessant houden."goddeau: "Alle muzikanten zijn oude zielen", liet je optekenen?
Vanhamel: "Alle goéie muzikanten: Beck, Mauro, … Dat zijn oude zielen, dat voel ik. Ik kan dat niet echt uitleggen, maar kijk naar de bluesmannen: melodie maken vergt introspectie en emotie. Volwassenheid. én speelsheid. En de slimste mensen hebben die twee, niet? Intellectuelen zijn ook heel speels. Volgens mij heeft Etienne Vermeersch ook alles geprobeerd. Ach, waar zijn we over bezig? Kom jong, niet te diep! Je zegt zo van die dingen — naar een beeld in je hoofd — en zie waar het toe leidt." goddeau: Iets lichters dan: je bent deze zomer betrapt op het maken van een spotje om de jeugd terug naar Bokrijk te lokken. Tim promoot de folklore?
Vanhamel: "Ik ben sowieso voor kunstpromotie: daar wil ik alles voor doen en daarvoor hoef ik niet betaald te worden. Dus toen ze me belden, leek me dat wel leuk om doen: eerst was er sprake van een museum – wat ik dik OK vond, toen kwamen ze met Bokrijk af: helemaal te gek." goddeau: In de Verenigde Staten zijn jullie ondertussen getekend bij major Warner. Koesteren jullie grootse verwachtingen?
Vanhamel: "Het is wel fijn, dat minstens: ze hebben de plaat ook half betaald. Maar voor de rest hebben we geen verwachtingen. En ik ben er ook niet zo mee bezig, met onze marktwaarde te volgen. Het is cool dat het gebeurt, we zien nu wel wat volgt. Het enige waar ik probeer controle over te houden is dat we niet geassocieerd worden met ideologieën die niets met ons te maken hebben. Of dat ze ons gaan promoten op een manier die niets met ons te maken heeft, als iets dat wij niet zijn. Gelukkig heb ik een heel goed contact met onze A&R-man. Die heeft ook Flaming Lips getekend, dus hij weet wel hoe hij met een alternatieve groep moet omgaan." goddeau: Jullie treden ongeveer overal op deze zomer. Een bewuste strategie?
Vanhamel: "Goed toch? Wij willen optreden, dus kijken we wat de aanbiedingen zijn en gaan daar spelen. De plaat is uit, dus waarom niet de hele zomer? Het heeft geen zin om maar één optreden te doen en voor de rest buitenland, want behalve in Nederland — waar we binnenkort ook spelen — is de plaat toch nog niet uit. Als de rest van de wereld in september de plaat hoort hebben we België gehad en kunnen we hier volgende zomer de dEUSmanier doen: één optreden bij de hoogstbiedende: katsjing!" (maakt kassageluid)
15 augustus 2005 |
|
