Cocorosie :: ''Ons eerste album was pure liefde, ons tweede een draak''

Sierra Casady heeft een hele aparte visie op het leven. "Just try and become a dolphin", drukte ze ons bij wijze van afscheid op het hart. Heeft dit soms iets te maken met hun schitterende nieuwe album Noah’s Ark of is er meer aan de hand?

Tenslotte deelt Bianca "Coco" Casady al enige tijd de sponde met Uberhippie pur sang Devendra Banhart, en wordt ook Cocorosie gemakshalve gecatalogiseerd onder de noemer avant-folk. Maar daar wil Sierra Casady niet van weten. Zij denkt aan roomijs, brandende wierook, blauwe zwaluweieren in een nest, een ontploffing in het woud, vuur, en regenbogen die bloeden en alles met kleur vullen. En natuurlijk ook aan hoe de twee albums van elkaar verschillen.
Casady: "Het eerste album was als een momentopname van Bianca en ik, het gebeurde zo snel. Toen we naar de muziek luisterden, was het alsof we er van gescheiden waren, we konden er naar luisteren zoals een buitenstaander. Ik wist niet of mensen zouden horen wat wij hoorden. Voor mij is het zo lief, het is heel vrolijk en vol vreugde. Het is zo lief, dat ik verbaasd ben dat het uit het ons kwam. De werken die we normaal creëren zijn niet zo lief. Mijn favoriete song van dat album is "Haitan Love Songs": het is zo simpel en pure liefde."
"Het nieuwe album is een groot avontuur, we reisden en het was alsof we in een groot, betoverd bos waren. Een bos waar je een grote draak ontmoet die sterren in- en uitademt en je een melodie aanleert. Je zou er een zeemeermin ontmoeten die in een boom van water leeft en je een gedicht voordraagt. Voor ons was het een turbulent avontuur, iedere song heeft een aparte betekenis. Het album voelt voor ons heel anders aan dan het eerste. Het gaat zeker en vast over mythologie en verbeelding, een reis van extremen."