Super Furry Animals :: ''Ons antwoord is dus dat een gigantisch moederschip landt op Cardiff en het

goddeau: En er leven vreemde psychedelische wezens…
Rhys: "Neen, iedereen is er welkom. Vreemde psychedelische wezens, maar vooral ook iedereen die zin heeft om bij ons te komen leven. Dat is zo ongeveer de idee achter Love Kraft: het Super Furry Animals-mothership dat de Aarde zal verlaten, maar iedereen is welkom om mee te vliegen. Halverwege "Lazer Beam" zegt een vrouw: ’We will conquer Utopia in space chariots’, wat uiteraard complete nonsens is. (lacht) Maar de realiteit is dat het land waarin we leven in oorlog is met Irak en dagelijks onschuldige mensen doodt. En dan spreken we over een regering die het linkse veld voorstelt in de UK. De andere partij is dus nog erger. Ons land lijkt met andere woorden een soort politieke grap te worden naar Amerikaans voorbeeld. Het maakt niet uit wie aan de macht is, want het is allemaal slecht. (lacht) De enige manier waarop we hiermee konden omgaan op ons album was allerlei fantastische en absurde scenario’s verzinnen om de boel te veranderen."

goddeau: De politieke boodschap is op Love Kraft veel minder opvallend aanwezig dan op Phantom Power, maar ze is er dus wel? Het nieuwe album klinkt ook een stuk vrolijker en minder militant dan het vorige.
Rhys: "Er is zo ontzettend veel klaagmuziek, en het is ook gemakkelijk om het soort muziek te maken dat gewoon klaagt en geen antwoorden geeft. Wij hebben eens nagedacht over mogelijke antwoorden. Ons antwoord is dus dat een gigantisch moederschip — het Love Kraft — landt op Cardiff en het langzaam verplettert. De aliens komen uit het schip en schieten met lasers op mensen waardoor ze gezond en hyperintelligent worden. Dat schip gaat dan de hele wereld rond om iedereen beter en gelukkig te maken. Dat is uiteraard idioot en het zal nooit gebeuren, maar we probeerden de hele boel nu eens positief te bekijken. Anderzijds zegt het ook veel over hoe slecht de situatie nu eigenlijk is. In "Frequency" zitten een hoop letterlijke citaten uit speeches van Tony Blair. Dat nummer gaat over moeilijkheden in een maatschappij waar sommige mensen heel veel hebben en anderen heel weinig, en over de polarisatie die daaruit voortvloeit. Als je goed kijkt op de albumhoes, zie je het licht van het dalende ruimteschip, maar je ziet het schip zelf niet. We hebben ook veel Funkadelic geluisterd en hun video’s bekeken, wat waarschijnlijk heel wat verklaart. (lacht) De invloed van George Clinton en zijn mothership of funk is ook wel aanwezig. We hebben ook speciale kostuums laten ontwerpen voor onze optredens. Als het licht juist staat, zien we eruit als radioactief materiaal. Ze zijn metaalachtig blauw, maar als de lichtman ze aanzet dan zien we er fluorescerend groen uit. (lacht)"

goddeau: Wat stellen de wezens op de hoes voor? Ze zien er nogal Brits uit.
Rhys: "(lacht) Ja, de stiff upper lip enzo. Volgens onze ontwerper zijn het oude beelden die door de aliens 3000 jaar geleden zijn achtergelaten bij hun laatste invasie. Het zijn beelden die langzaam omhoog komen uit de rotsen en als ze er helemaal uit zijn, werken ze als een soort raketten om naar het moederschip te vliegen, vermoed ik. (lacht)"