Fence :: ''Als we ernstig doen, dan is dat ironisch bedoeld''

Maar liefst vier jaar heeft het geduurd, maar toch is het dan zo ver: Fence heeft een nieuwe plaat. En wat voor een. The Woolf maakt komaf met het rammelende lo-fi imago dat de groep de titel van Vlaamse Pavement opleverde en trekt resoluut de kaart van de Beatles- en Beach Boysiaanse pop. Meerstemmig een "ooh", een "aah" en een "lalala" slakend, trokken we naar de Hasseltse gelatinefabriek waar de groep net een videoclip opnam voor volgende single "Josephson".

goddeau: Een videoclip? Is er ambitie en geld, jongens?
Sam Rombouts (drums): : "Net niet."
Meindert Leenders (bas): : "Er is wel ambitie, maar er is geen geld. Dat is er nooit. Gelukkig zijn er mensen die de subsidies van de provincie opvolgen, en er ook nog in slagen voor weinig geld erg fraaie videoclips te maken. Wij hebben onze connecties aangesproken, en de rest kwam vanzelf: met de juiste instelling en het juiste verhaal lukt het altijd wel om iets deftigs te maken. In het digitale tijdperk is alles mogelijk."

goddeau: The Woolf is zelfs niet in een studio opgenomen, maar gewoon her en der op laptop waarna er gemixt werd?
Leenders: "Klopt. Voor de mixen zijn we gewoon naar Frans Hagenaars in Amsterdam gestapt en daar hebben we in een stuk of vijf verschillende sessies de plaat afgewerkt. Je moet tegenwoordig eigenlijk al gek zijn om een studio binnen te stappen. Zelfs als Fence over budgetten zou beschikken, dan nog zou ik het verkiezen enkel een goede technicus als Frans onder de arm te nemen, en alles zelf op te nemen, zonder tijdsdruk die je parten kan spelen."

goddeau: Jullie zijn dus eigenlijk ambitieuzer geworden? Let’s face it: vroeger klonk Fence al eens als een rommeltje.
Rombouts: "Ik vind dat dus niet. Iedereen zegt dat, maar ergens mag muziek ook wel rammelen."
Leenders: "Een plaat als The Return Of Geronimo heeft een rammelend geluid, maar dat neemt niet weg dat het toch een zeer strakke plaat is. Dat The Woolf gepolijster klinkt komt doordat we er een half jaar aan gewerkt hebben. De vorige twee platen werden op nog geen tien dagen opgenomen. The Woolf is gewoon tot in de kleinste details uitgewerkt, wat het een supervette plaat maakt."