Bloc Party :: ''We beginnen opnieuw met een wit blad''

goddeau: Op het volgende album zou er meer invloed zijn van R&B?
Moakes: "We gaan alles kaler maken, meer op de beat richten. "Hero", de B-kant van "Two More Years" is een kleine indicatie van welke richting het uitgaat."
Tong: "Er is natuurlijk een balans met de gitaarlijnen. Die zijn vaak heel erg decoratief, maar nu willen we ze beperken tot het strikt noodzakelijke."

goddeau: "Two More Years" viel bij jullie fans niet overal in goeie aarde, als ik op de reacties op het forum van jullie website mag afgaan.
Tong: "Je kunt niet iedereen mee hebben. Ik sta nogal achterdochtig tegenover mensen die op forums posten. Als mensen zich een band toe-eigenen durven ze nogal eens onrealistische verwachtingen koesteren. Er staat zoveel op het forum dat gewoon geen steek houdt, of zonder logica van het een naar het andere springt. Elke keer als ik het lees denk ik ’nooit meer’, maar ik doe het toch. Het is een soort verslaving geworden."

goddeau: Iets waar muziekliefhebbers grijze haren van krijgen: waarom is er nu opnieuw een heruitgave van Silent Alarm? Er bestonden al verschillende versies van.
Moakes: "Het is een kersteditie. Alles staat erop: "Two More Years" en heel wat extra’s. Maar het punt is wel dat je die extra cd apart kunt kopen via de fanclub."
Tong: "We hebben ons daardoor laten overhalen, door die zekerheid dat mensen die extra’s ook afzonderlijk kunnen kopen."
Moakes: "Het heeft ook veel te maken met het feit dat we internationaal bij verschillende labels zitten. Zo kwam het idee voor een remixalbum van de Amerikaanse firma. Er waren al wat remixes gedaan, en er was duidelijk interesse voor dat soort elektronische benaderingen. Dus wilden ze daar op inspelen."

goddeau: Wat mij ook intrigeert is hoe het komt dat op exact hetzelfde tijdstip een hele resem jonge groepjes als bij toverslag teruggrijpen naar dezelfde ietwat in de vergetelheid geraakte voorbeelden, te weten die postpunkgroepen van begin jaren tachtig.
Tong: "Als je echt in detail kijkt, dan denk ik dat Russel en Kele’s gitaarlijnen toch veel te sierlijk zijn om die vergelijkingen echt te doorstaan. Er zit meer gelaagdheid in onze muziek. Modes komen en gaan. Toen disco populair werd realiseerden groepen zich dat mensen nog altijd wilden dansen, dat muziek ook nog fun mocht zijn en toen kwamen bands als X of Gang Of Four die punk met andere ritmes injecteerden."
Moakes: "Net hetzelfde gebeurt nu: vijf jaar geleden had je gitaarmuziek en dansmuziek. Maar die laatste verbindt de mensen niet meer zoals ze vroeger deed, en dus zie je mensen uit de clubcultuur naar optredens komen. De grenzen worden overgestoken, het dansgevoel verspreidt zich, maar het zou me verbazen als het langer dan een paar jaar blijft duren."