|
Wondermooie muziekjes, ze kunnen onze dag goedmaken. Will Johnson heeft al veel van onze dagen verblijd met de diverse platen die hij met zijn verschillende bands uitbracht. Johnsons laatste worp bijvoorbeeld, The Carlton Chronicles, resideert, een half jaar na de release, nog steeds in onze cd-speler.
Het clichébeeld van een artiest die een hele dag niets uitvreet, om de drie jaar eens een plaat richting fans gooit en dan, na lang aandringen, voor een handvol concerten de deur uitkomt, klopt al lang niet meer. Niet alleen heeft het kopieergedrag van het jonge volkje een hoop muzikanten een schop onder de luie kont gegeven, sommige artiesten houden gewoon niet van stilzitten. Will Johnson bijvoorbeeld, speelde dit jaar zes keer met z’n bandje South San Gabriel in België. Als hij niet met die band in de weer is, dan is hij de hort op met Centro Matic, of op z’n eentje.
goddeau: Jullie laatste plaat, The Carlton Chronicles, is vanuit het perspectief van een kat geschreven. Hoe pak je zoiets aan? Johnson: "Niet bewust alvast. Het was niet zo dat ik me neerzette en dacht "laat ik eens een plaat over een kat maken". Het eerste nummer van The Carlton Chronicles dat het levenslicht zag, was "Predatory King Today". Zo is die plaat langzaam gegroeid. Eerst bleef het nummer een tijdje liggen, tot we met de band wat studiotijd hadden. Toen ben ik nog andere nummers beginnen schrijven en zo is, langzaam maar zeker, het hele concept van dit album ontstaan." "Het voordeel om vanuit het perspectief van een kat te werken, is dat er een zekere afstand gecreëerd wordt. Wat je ook doet, er sluipt altijd een autobiografisch aspect in je werk. Door alles vanuit het standpunt van een dier te vertellen, wordt het heel wat minder confronterend." goddeau: Blijft de vraag: waarom een kat en geen ander dier? Johnson: "Een kat heeft ergens nog iets menselijks. Het ene ogenblik ligt zo’n dier rustig op je schoot te spinnen, het volgende moment it’s hunting down mice and birds. Mijn vriendin en ik hebben ook een aantal katten, misschien heeft dat ook wel een rol gespeeld. De vertrouwdheid met katten." goddeau: Vroeger waren je liedjes verhaaltjes op zich, nu heb je een verhaal uitgesponnen over een hele plaat. Komt er nog een volgende stap, bijvoorbeeld een novelle? Johnson: "(lange stilte) Maybe, just maybe
15 november 2005 |