Chacda :: ''Soms wou ik dat ik minder melancholisch was''

Met Tonar — IJslands voor "klanken" — heeft Chacda zowaar een van de mooiste Belgische platen van het jaar gemaakt. In twaalf mooie melancholische liedjes probeert de groep het huwelijk tussen hoop en zwaarmoedigheid in klanken te vatten, wij hoopten alvast dat de schoonheid van de plaat ook in wóórden kon worden gevat. Zelf lukte het ons amper in de recensie, dan maar aan Chantal Acda (gitaar/zang), Teuk Henri (gitaar/andere) en de Franstalige Julien Pascha l(drums) gevraagd hoe het zit.

goddeau: Dit Tonar is eigenlijk een tweede versie van dezelfde plaat?
Acda: "Helaas wel. Ik ben ontzettend naïef geweest en heb eerst opgenomen met Graeme Robinson (die o.a. nog met Tears For Fears werkte, pn/mvs) , we leerden hem kennen na een optreden in Engeland en leek oprecht in ons geïnteresseerd. Al snel werd echter duidelijk dat hij andere ideeën had dan wij, al formuleerde hij die nooit zo. Hij zei gewoon: "Kom maar naar de studio." We hadden al het vreemde voorgevoel dat het te mooi was om waar te zijn, zo bleek ook. Op den duur vertrouwde ik hem voor geen haar, en sloeg ik helemaal tilt. Hij zag in mij een soort kortgerokte Ashlee Simpson. Ik ben helemaal hysterisch geworden. En dan hield het op."

goddeau: En helemaal terug opnieuw moeten beginnen?
Acda: "Ja, want we kregen de banden niet mee. Toen bood Julien aan om bij zijn moeder op te nemen, in een heel mooi huis nabij Luik, aangezien zij toch niet thuis was. Het was wel moeilijk voor me om opnieuw door dat opnameproces te gaan, gezien het verhaal achter de plaat de breuk tussen mij en Teuk is. Dat we Julien kenden zorgde er gelukkig voor dat het allemaal vertrouwelijk en relaxed bleef en uiteindelijk werd het nog wel fijn. Al goed, want ik zag het eerst helemaal niet zitten om alles terug op te nemen."

goddeau: Hoe voelt het eigenlijk om haar te horen zingen over jullie breuk? Jullie zijn wat het Moloko van de lage landen, maar bij Roisin Murphy en Mark Brydon heeft het daarna ook niet lang meer geduurd.
Henry: "Je maakt daar een abstractie van. In het begin ging dat moeilijk natuurlijk, maar ik wou absoluut doorgaan met de samenwerking omdat het zo ongelooflijk klikt, al zit je er emotioneel soms wat onderdoor. Het was op de tanden bijten wanneer het moeilijke momenten opleverde."
goddeau: Het "we blijven vrienden-cliché" kan werken dus?
Henry: "Vooral muzikaal wel ja, denk ik."
goddeau: Hoe is de relatie muzikaal dan?
Acda: "Ik schrijf alle de teksten maar Teuk kleurt de songs muzikaal mee in, soms draaft hij met een idee aan waar ik dan weer mee aan de slag ga. Daarom benadruk ik steeds dat we een groep zijn."

goddeau: Jullie hebben naast Chacda ook enkele andere projecten lopen, zodat je je eieren ook in andere nesten kwijt kunt. Welke nummers houd je bijvoorbeeld niet voor Chacda?
Acda: "Sommige liedjes wil ik eigenlijk niet uit handen geven, gewoon omdat ze me te dichtbij zijn. Dan kan ik echt ruzie beginnen zoeken in de studio: in mijn hoofd weet ik perfect hoe ze moeten klinken, en dan sla ik haast door zodra anderen er een klank teveel in willen steken. Met Sleeping Dog kan ik in mijn keldertje mijn liedjes maken en doen wat ik wil."
goddeau: Maar de liedjes over jullie breuk hou je dan lekker toch voor Chacda waar Teuk ze mooi mee kan inkleuren?
Chantal: "Sleeping Dog is eigenlijk daarna gekomen. Maar het hangt echt van de liedjes af. Het is niet zo dat de liedjes over onze breuk allemaal bij Sleeping Dog waren beland als ik vroeger met dat project begonnen was."