Chacda :: ''Soms wou ik dat ik minder melancholisch was''

goddeau: Wordt die tristesse niet hoe langer hoe meer gecultiveerd? Jongeren, tieners wentelen zich ook met programma’s als Duyster steeds meer in zulke gevoelens.
Henry: "Tja, in de jaren tachtig noemde dat new wave. Vandaag is alles zo versplinterd."
Acda: "Ik kan daar eigenlijk weinig over oordelen. Ik heb mijn muzikale achtergrond in Nederland opgedaan, waar alles muzikaal nog steeds ’jeej’ en ’hoera’ is."
goddeau: Had je deze plaat in Nederland, waar je opgroeide, kunnen maken?
Chantal: "Nee hoor. Dan had ze helemaal anders geklonken. Nederland heeft echt geen muziekcultuur."

goddeau: Welke vrouwenstemmen zou jij graag je liedjes horen zingen?
Chantal: "Hanne Hukkelberg, Emiliana Torrini, Beth Gibbons van Portishead, Joni Mitchell als je wat naar de ouderen gaat, PJ Harvey, de zangeres van Blonde Redhead. Maar ik hou meer van mannenstemmen."
goddeau: Ben je tevreden met je eigen stem?
Acda: "Nee. (aarzelt) Op sommige liedjes wel. De liedjes waarbij ik heel erg emotioneel was toen ik ze inzong. Maar ik denk dat ik nu op het punt beland ben dat ik andere dingen met mijn stem zal doen, waarbij ik mijn stem meer als een instrument zie."

goddeau: Wat trekt je zo aan in IJsland? Tonar is een IJslands woord en je bezocht het land ook al.
Chantal: "Ik wilde al een lange tijd, van toen ik een klein kind was, naar IJsland. Niet dat ik echte verwachtingen of beelden in mijn hoofd had van hoe het er zou uitzien, maar ik verwachte wel dat het een raar land zou zijn. Dat was het uiteindelijk ook, en ook nog mooier dan ik me had voorgesteld. In vergelijking met onze contreien was het natuurlijk een cultuurshock. Ook de mensen daar zijn raar, die weten echt alles — over heel de wereld bijvoorbeeld, meer zelfs dan ik weet over Nederland. Ze zijn in de ban van technologieën en bijna iedereen is er wel creatief."

goddeau: Zou je in dat land kunnen wonen?
Acda: "Nu iedereen me vragen stelt over mijn verblijf daar, komen die gevoelens natuurlijk weer boven. Ik zou best terug willen, alleen in de winter is het er zo donker, daar word je wel depressief van. Veel jongeren lopen er depressief rond, misschien komt daar die mooie muziek wel van. Alle muziek die ik ken uit IJsland gaat eigenlijk back to the roots, heel hard terug naar de natuur. En je moet je voorstellen dat er in IJsland zo weinig is: als je daar dan met de bus door dat maanlandschap rijdt als het mistig is, dan hoor je in je hoofd dat soort muziek. Voor mij was het dan soms zelfs te heftig om zo een muziek op te zetten in de bus, door de eenzaamheid."