Chacda :: ''Soms wou ik dat ik minder melancholisch was''

Chacda :: ''Soms wou ik dat ik minder melancholisch was''  
Print
    
Pagina 1 2 3
Imagegoddeau: Vandaag zing je breekbare, verlegen liedjes, ooit begon je als straatmuzikante, waarvoor je vooral niet verlegen mag zijn. Dat is toch een heuse tegenstelling?
Chantal: goddeau: Wat aan Tonar opvalt, is dat jullie moeilijk te categoriseren zijn. Elke vergelijking loopt eigenlijk spaak. Een term die nog het meeste op je muziek geplakt wordt, is ’singer-songwritermuziek’, maar ook die schiet te kort.
Acda: "Ik zou ook niet weten met wie we ons het best kunnen vergelijken."
Teuk: "Voor meer dan de helft klopt singer-songwriter wel, omdat Chantal liedjes nu eenmaal zo maakt, op akoestische gitaar. Ik functioneer helemaal anders, ik ben een instrumentalist en schrijf nooit teksten, dat is haar wereld. Maar die combinatie werkt. Haast elk liedje ontstaat bij haar met gitaar en zang."

goddeau: De plaat heet dus eigenlijk "klanken". Was het de bedoeling om andere geluiden te gebruiken? We horen melodica en klarinet, terwijl minder originele bands zich zouden verlaten op een cello of een heel strijkerskwartet."
Acda: "Marissa speelde eerst saxofoon, of dwarsfluit. En ik weet nog goed dat we haar aangemoedigd hebben om klarinet te spelen, omdat we dat een heel mooi geluid vonden."
Henry: "We hebben niet met opzet voor een ander instrument gekozen, maar het is een feit dat een cello ondertussen wel heel cliché is geworden. Dan kom je in het vaarwater van andere groepen en word je post-rock of zoiets. Maar we gaan nog meer instrumenten gebruiken. Ik leg me meer en meer toe op toetsen ondertussen. We zullen andere wegen inslaan."

goddeau: Jullie gebruiken een heel rijk klankenpalet dat je niet alleen uit instrumenten haalt.
Teuk: "Absoluut. In het huis van Juliens moeder werkten we met allerlei achtergrondklanken als knisperende geluiden en een bos sleutels, tot ik daar een prachtige kristallen vaas zag staan. Julien flipte al, maar die vaas klonk zo mooi als je er tegen tikte. Ik ben er wel heel voorzichtig mee geweest, ze heeft het overleefd."

goddeau: Jullie liedjes zijn heel breekbaar. Durven jullie, als jullie spelen, te reageren als er een of andere nitwit in de zaal te veel rumoer maakt?
Acda: "Tuurlijk. Dat doe ik altijd. We willen de fragiliteit van de liedjes zoveel mogelijk bewaren. Het is enorm enerverend als je in Nederland optreedt en je eigen muziek niet meer hoort door het geroezemoes. Dat vind ik echt heel asociaal, zoals bij een concert van Eliott Smith, waar iedereen een kaartje voor kocht, maar ook met hun rug naar het podium om bier stond te schreeuwen."

goddeau: In welk seizoen gedijt Tonar het best volgens jullie?
Acda: "Niet de zomer in ieder geval. Of misschien een zomeravond met onweer (lacht)."
Julien: "Net tussen februari en de lente, op het einde van de winter, terwijl de sneeuw smelt. Als je luistert naar de teksten, hoor je dat ze gaan over een overgang van iets dat eindigt naar iets nieuws dat begint."

goddeau: Craig Ward heeft een kleine bijdrage aan de plaat geleverd. Hoe bescheiden was die?
Teuk: "Eigenlijk is die samenwerking heel toevallig gebeurd. Hij heeft de backing vocals op "Million Times" gedaan en een kleine jam achteraf. Chantal kende hem al en liet hem tijdens de opnames in het huis van Juliens moeder drie dagen bij ons vertoeven. We hielden samen een barbecue, doken al eens in het zwembad…"

goddeau: Jij kent wel heel veel mensen in de muziekwereld, niet, Chantal? Ook Pascal Deweze droeg bij.
Chantal (tegen Teuk): "Nu is het de bedoeling dat jij antwoordt!" (lacht) Teuk: "Chantal heeft een open karakter en in muzikaal Brussel kent iedereen iedereen… Zij heeft op twee jaar tijd meer mensen leren kennen dan ik op twintig jaar tijd."
goddeau: Je hebt ook bij een platenfirma gewerkt. Heb je daar veel van geleerd?
Acda: "Ja, zoveel dat ik meteen met de eerste de beste Engelse producer de studio in kruip (lacht). Nee serieus, natuurlijk leer je bijvoorbeeld wel hoe het mediawereldje in elkaar steekt. Maar ik heb er geen ontluisterend beeld aan overgehouden."



Philippe Nuyts en Matthieu Van Steenkiste | foto's Bastian Fischer
15 december 2005


Meer op Goddeau.com
goddeau.com
goddeau.com
azerty