A Silver Mt. Zion :: ''Muziek maken die niet commercieel wil zijn is al een politieke daad vandaag''

Met Thee Silver Mt. Elegies Play War Radio bewees A Silver Mt. Zion half oktober dat het wel érg interessant stoeien is in het veld halverwege tussen dreunende postrock en pure folk. De groep rond voorman Efrim blijft een boeiende evolutie doormaken en overklast langzamerhand moedergroep Godspeed You! Black Emperor. "We zijn gewoon een meer functionele entiteit geworden", aldus bassist en Constellation Recordsbaas Ian.

Ian: "Door met A Silver Mt. Zion (ASMZ) te touren, hebben we de laatste jaren de gewoonte gekregen nieuwe nummers live uit te testen vooraleer ze op te nemen. Ook bij Horses In The Sky waren die drones er live al, maar bij het opnemen hebben we het meeste daarvan weggeknipt: we wilden de kern van de songs ruimte geven. Met War Radio hebben we een balans gevonden."
"Voor War Radio spelen Gen en Eric van HangedUp met ons mee en die houden niet van vierde maten, ze spelen liever veel complexere ritmes. Eigenlijk is het een wervelwind van een maand geweest: op twaalf september hadden we op één of twee riffs, een vers van Efrim en een paar ideeën van Jen na nog niets. Doordat we weinig tijd hadden om het af te krijgen kregen we een enorme boost en gingen we gewoon aan de haal met wat ruwe ideeën. Het is powerful stuff en ik hoop dat we er niet te veel over gaan nadenken als we het opnemen."

goddeau: Het lijkt alsof ASMZ de rol van Constellation-vlaggenschip heeft overgenomen van Godspeed.
Efrim: "Met Godspeed hebben we een tijdelijk eindpunt bereikt, ook van wat we elkaar te zeggen hadden. De band staat op pauze, maar is niet gesplit. En dat is geen valse uitspraak, we nemen gewoon een sabbatical van onbepaalde duur."

goddeau: Het is ook frappant hoe ASMZ plaat na plaat blijft evolueren terwijl Godspeed met Yanqui U.X.O. een beetje ter plaatse bleef trappelen.
Efrim: "Ik begrijp dat mensen dat vinden, maar ik ben het daar niet mee eens."
Ian: "Ik denk niet dat de Godspeed van Yanqui zich had vastgemanoeuvreerd, maar gewoon kwader was. De groep wilde weg van de klank van die eerste platen, die, hoewel intens en impactvol , toch ook vrij toegankelijk waren. Daarom is Yanqui zo geworden, ik denk niet dat ze al iets hebben gemaakt dat zo dissonant is als die plaat. De tijden vroegen om zoiets."

goddeau: In vergelijking met het tempo waaraan ASMZ verandert en vernieuwt, zie je op dezelfde schaal toch nauwelijks beweging in het geluid van Godspeed.
Efrim: "ASMZ is een losser samenwerkingsverband: geen enkel album heeft dezelfde bezetting. We laten ruimte voor samenwerkingen zoals War Radio onder een gelijkaardige naam. Dus natuurlijk gaat er dan telkens een ander geluid zijn."
Ian: "Met ASMZ wilde Efrim van bij het begin een kleiner en breekbaarder iets maken dat toch dezelfde sfeer als Godspeed vasthield. Het is echter duidelijk dat het langzamerhand een veel functionelere entiteit is geworden: Efrim is iemand die bij het jammen de leiding kan nemen met zijn ideeën, zelfs al blijft het componeren min of meer een groepsactiviteit. De focus is duidelijker, Efrim weet dat hij zelfs met zijn shitty, valse stem nog steeds iets te zeggen heeft."
"Aangezien Godspeed nu al bijna drie jaar stil ligt, konden we met ASMZ de laatste jaren ook veel consistenter gaan werken. Vroeger probeerden we in die drie maanden tussen twee Godspeedtournees in, te zien wat er uit kwam, nu kunnen we anders te werk gaan."

goddeau: Dat zingen van Efrim is beetje bij beetje gegaan en begon eigenlijk eerst met de koorzang op This Is Our Punk Rock.
Efrim: "Het kwam gewoon natuurlijk. Toen we met de songs van dat album tourden en meer songs schreven waarbij er samenzang zou zijn, spraken we over zingen. Dat is de enige keer dat erover gepraat werd."
goddeau: Was het uit frustratie dat mensen de boodschap niet begrepen als je ze niet letterlijk verwoorde door te zingen?
Efrim: "Het is complexer dan dat. En dat is geen holle frase. Het voelt juist aan als we samen zingen, dat aspect is het belangrijkste. Met Godspeed was het de tactiek om onze visie in interviews uiteen te zetten. Met ASMZ wilden we sinds een paar jaar duidelijker zijn en dus gebruiken we teksten om de boodschap over te brengen, en de stem als een instrument."
Ian: "Het is niet zo rationeel, het is niet het gevolg van discussies. We blijven proberen om relevante protestmuziek te maken door het individuele op een universeel niveau te brengen, en Efrim doet dat op een geweldige manier. Die samenzang is voor ons zo een directe manier om bij de muziek betrokken te zijn en om sàmen muziek te maken, in een cirkel. Niet om het publiek buiten te sluiten, maar om ze te laten voelen dat ze toegelaten worden tot iets."