A Silver Mt. Zion :: ''Muziek maken die niet commercieel wil zijn is al een politieke daad vandaag''

A Silver Mt. Zion :: ''Muziek maken die niet commercieel wil zijn is al een politieke daad vandaag''  
Print
    
Pagina 1 2 3
Imagegoddeau: Blijf je dan niet gewoon voor eigen parochie preken?
Ian: "Het is realisme over hoeveel mensen je kunt bekeren. Je hoopt gewoon dat duizend anderen hetzelfde doen, dat je deel uitmaakt van een netwerk. Dat niet alleen jij ieders aandacht moet hebben, maar dat je samen met anderen veel mensen bereikt. Dat iemand die een Constellationband ziet ook bands op gelijkgestemde labels ontdekt. Of een boek gaat lezen, dan heeft het zin."
"Het is tegenwoordig al een politieke daad om muziek te maken die er niet eens in geïnteresseerd is om commercieel te zijn, waarvan de makers gewoon kleine aantallen proberen te verkopen en die te doen circuleren bij wie ook maar wil luisteren."

goddeau: Sinds elf september leven we ook in een klimaat van angst waarin het niet gemakkelijk is nog een tegenbeweging te starten.
Ian:"Patti Smith bracht het bij een debat twee dagen geleden nog op Adorno die tachtig jaar geleden zei dat het kritische antwoord op kapitalisme altijd gelijke tred zou moeten houden met het tempo waarin het kapitalisme zichzelf perfectioneert. Dat is abstract, maar dan kom je inderdaad uit bij wat Patti ook zegt: dat je begint te praten over strategieën, dat het dan eigenlijk allemaal neerkomt op marketingtechnieken. Dat is bullshit! Mensen zijn bang en weten niet hoe samen te komen, ze krijgen wat afleidingsmanoeuvres als Live8 toegeworpen die niets gaan veranderen."
"Godspeed is gevraagd om dertig seconden muziek te leveren voor een filmpje voor de Make Poverty History-campagne dat vertoond zou worden bij concerten van U2 en Coldplay, met daarbij een nummer waar iedereen naar moest smsen. Dat is een poging om protest te moderniseren, maar dat gaat dus echt niet werken. Je kunt het monolithische van het kapitalisme niet meer bestrijden met een even homogeen tegenprotest, het moet net het tegenovergestelde zijn: alles moet geatomiseerd worden. Je moet je concentreren op kleine gemeenschappen en daartussen proberen banden te slaan en de diversiteit van het protest behouden. Ja, zelfs als dat neerkomt op groepen Black Cross Anarchists die stenen naar oproerpolitie willen gooien; want ook dat is op het juiste moment op de juiste plek een mogelijk antwoord dat niet zomaar tot vandalisme kan worden gereduceerd zoals de media dat doen."

goddeau: Wat is er dan mis met een groot publiek willen bereiken en niet in je eigen gemeenschap van overtuigden te willen blijven steken?
Efrim: "Er is niets mis met veel mensen te willen bereiken. Wat mensen doen om dat te forceren, dààr valt heel wat over te zeggen. Als een hele industrie zijn publiek niet respecteert, dan is er een probleem. Er is geen probleem met populair worden, er is een probleem met populair worden en die feiten niet onder ogen willen zien, zo van "ik verdien ook maar mijn brood". That just makes me .. want to punch em all. Dàt en het feit dat de enige graadmeter nog populariteit lijkt te zijn: als je niet populair bent, dan is dat omdat je nu eenmaal bewust de moeilijkaard uithangt. Er is op dit moment geen infrastructuur om interessante muziek groot te maken. Al de grote platenfirma’s denken dat de mensen stom zijn en wat ze promoten is daarop afgestemd."

goddeau: Ok, maar hoe kunnen we er dan voor zorgen dat meer mensen jullie boodschap horen?
Efrim: "Daarvoor zijn meer bands nodig, meer schrijvers, meer concertzaaltjes. Het gaat niet komen van één band, of van een handvol groepen, het vraagt een netwerk van groepen die zich bij de zaak aansluiten. Extreem is dat niet, het is gewoon een kwestie van geloven in wat je doet, dat je je niet moet inlaten met deze verschrikkelijke bullshit. Je gaat niets veranderen omdat commerciële radio gelooft dat ze je wel kunnen draaien tussen U2 en Led Zeppelin in. Dat is geen teken dat je het systeem hebt gebruikt om het te verslaan, enkel dat zij hebben besloten dat ze door jou te draaien hamburgers bij McDonalds kunnen verkopen. Het enige verzet is je er niet mee inlaten."
goddeau: Ja, ok, maar de mensen die zo denken zijn een minderheid.
Efrim: "Ja en neen. We zijn net zo goed een minderheid die de luxe heeft om geld aan platen, optredens en tijdschriften te spenderen. We hebben geen vier kinderen, geen arbeidersjob, dat maakt ons veel meer een minderheid. Mensen luisteren naar commerciële radio’s omdat die er gewoon zijn, het vraagt werk om andere muziek te ontdekken en daar hebben mensen met vier kinderen en een job geen tijd voor. De enige manier waarop goede muziek mensen gaat bereiken is als mensen in de industrie eraan gaan werken dat dat gebeurt. En dat kan alleen maar door dat non-engagement, door dat hele systeem te negeren."
Ian: "Het werkt niet zoals jij het beschrijft van ’ik bespreek U2 en daarnaast Godspeed, zo leren ook U2-fans die groep kennen’. Dat is een veldslag die je niet kunt winnen."
goddeau: Het is wel een gevecht. Jullie gooien de handdoek al op voorhand in de ring.
Efrim: "We trekken ons niet terug! Het gevecht is om aan te tonen dat heel die industrie er niet toe doet, dat de kar voor de paarden is gespannen. Niemands hoop en dromen worden belichaamd door de muziekindustrie, dus laat je er niet mee in."
goddeau: Is er dan wel hoop om mensen te overtuigen en je eigen kring te overstijgen? Efrim: "Neen, het is niet hopeloos. Ik geloof dat mensen goed zijn, dat ze intelligent zijn, dat mensen de kansen en de mogelijkheden zijn gegeven om de juiste beslissingen te nemen. Mensen zijn geen domme, slechte schapen."



Matthieu Van Steenkiste en Michael van der Puijl | foto's Anton Coene
15 december 2005


Meer op Goddeau.com
goddeau.com
goddeau.com