 goddeau: Was dat je nog niet duidelijk na al de lof voor je debuut?
De Jong: "Ja, maar toch weet je pas bij je tweede of derde plaat dat je een stijl hebt die mensen mooi vinden. Het kan heel goed zijn dat Spinvis het goed deed omdat ik nu eenmaal flavour of the month was. Toen ik voor het eerst in de Paradiso speelde was dat uitverkocht, maar ik weet zeker dat meer dan de helft van de mensen daar stonden omdat ik even modieus was. Het stikte er ook van de bekende Nederlanders, je moest er gezien worden. Dan weet je dat je in bent, niet dat ze je echt goed vinden. Voor hetzelfde geld sta je even later weer op je eentje in de regen."goddeau: Het glas is voor jou eerder halfleeg, lijkt me.
De Jong: (betrapt) "Ja… Ik probeer wel zo niet te zijn, maar je hebt gelijk. Ik moet me daar tegen verzetten. Als het goed gaat, ga ik op zoek naar waar het toch fout zit. Ik sta mezelf een beetje in de weg, ik kan er niet van genieten. Dat weet ik heel goed, dat weet ik heel goed." goddeau: Toen de wereld in het Spinvis-universum werd binnengelaten, bleek dat je teksten in Noord en Zuid héél anders werden gepercipieerd. In Nederland vonden mensen ze maf, in Vlaanderen zagen ze er poëzie in — wat je vervolgens subtiel onderuit haalde met een hilarische lezing voor je de eerste keer in de AB optrad.
De Jong: "Het leuke aan popmuziek is dat het nergens over hoeft te gaan. Het kan evengoed onzin zijn, en zo moet je het ook zien. Dat er onderwijl allerlei gedachtesprongen worden gemaakt is dan toeval, maar niet belangrijk. Daarbij komt dat je echte poëzie moet lezen: er is een bladspiegel waarbij je je ogen over de woorden kunt laten gaan. Gezongen of gesproken tekst is een reisje in de tijd waar gaat het om klanken, hoe je een woord uitspreekt. Het kan nonsens zijn maar toch mooi. Dat is waar ik het zoek."
goddeau: Als het even diep is, dan is dat vooral per ongeluk?
De Jong: "Dan denk ik ook wel even ’dat is mooi!’, maar het is niet noodzakelijk." goddeau: Ik heb het gevoel dat je dat op Dagen van gras duidelijker hebt willen maken. De teksten lenen zich minder gemakkelijk tot allerlei eenvoudige weemoedige interpretaties als voorheen.
De Jong: "Echt een bewuste keuze is dat niet maar achteraf merk je dat het inderdaad zeker zo is geweest. Je moet ook denken: als je niet uitkijkt, is je eerste plaat er een waar je voor de rest van je dagen aan vast zit. Alsof je je eigen gevangenis hebt gemaakt. Terwijl ik veel meer te zeggen hebt dan wat op die eerste plaat staat. Dagen van gras mocht dus geen kopie worden. Ik wilde niet weer een "Bagagedrager" of een "Voor ik vergeet". Ik weet wel dat mensen dat willen, maar het moest echt iets anders worden."
"Deze tijd is ook anders. Ik weet precies hoe ik opnieuw de eerste plaat zou moeten maken, maar dat zou een travestie zijn. Het zou niet eerlijk zijn want niemand is nog dezelfde als vier jaar geleden. Nu zit er minder directe melancholie in, hoewel heel wat teksten van Dagen van gras al ouder zijn en dus ook op Spinvis hadden kunnen staan. Voor veel mensen is die plaat de definitie van Spinvis, maar voor mij is het niet meer dan een willekeurige rankschikking van wat er op dat moment toevallig klaar was. Het had een heel andere plaat kunnen zijn. Ook nu had ik elf of twaalf nummers — waarvan vijf of zes al van voor het debuut — die toevallig klaar waren. Er was zeker geen concept."
15 januari 2006 |
|
