Spinvis :: ''Ooit maak ik de Pet Sounds van de lage landen''

Spinvis :: ''Ooit maak ik de Pet Sounds van de lage landen''  
Print
    
Pagina 1 2 3
Imagegoddeau: Er moet wel een reden zijn waarom die vijf of zes liedjes niet op je debuut pasten, en wel op Dagen van gras.
De Jong: "De vorm van de liedjes. Iets als "Lotus Europa", een monoloog van elf minuten lang, dat durfde ik toen nog niet. Ik had daar het zelfvertrouwen niet voor. Het is absoluut een belangrijk nummer op Dagen van gras. Het is het meest afwijkende van een gewoon popliedje, dus wordt het vanzelf belangrijk."
goddeau: Net als in dat nummer vind je ook op de rest van de plaat talloze verwijzingen naar dokters en lichamelijke ongemakken. Een fascinatie voor de medische wereld?
De Jong: "Ja, want zij zijn natuurlijk de poortwachters van het leven. Ze staan aan het begin van het einde. De wereld van het ziekenhuis is ook een wereld waar mensen plots hun status verliezen: je ligt er weerloos in een bed en iedereen kan met je doen wat ze willen. Het is een heel bijzondere vorm van zijn. Als kind heb ik heel lang in het ziekenhuis gelegen, misschien vandaar. Ik had van alles voor met mijn ingewanden, ik was een soort kasplantje."

goddeau: Deze tijd is anders, zeg je. Dat geldt zeker voor Nederland waar de afgelopen jaren een en ander gebeurd is. Het woord ’verhuftering’ valt dan wel eens.
De Jong: "Oh, dat vind ik wel een goeie. Ik ben geen socioloog, maar het is wel waar. En het heeft er altijd in gezeten: de Nederlander is nou eenmaal altijd een beetje een hufter geweest. Het sociale verkeer op straat en op internet is ook echt zo geëvolueerd. Soms vraag ik me af hoe iemand er bij komt om zulke vreselijke dingen te schrijven als je soms leest op het internet."

goddeau: Je hebt Theo van Gogh gekend. Hij kwam ook bepaald cassant uit de hoek in zijn columns.
De Jong: "Theo had heel lovend geschreven over mijn muziek en toen belde hij me op of ik niet de titelsong wilde schrijven voor zijn televisieserie "Najib en Julia". Dat viel in de smaak en toen heb ik er ook eentje gemaakt voor "Medea", een andere serie van hem. Ik kende hem dus alleen maar van af en toe aan de telefoon of van een paar ontmoetingen om een demo te bespreken. Hij heeft als wederdienst dan een filmpje gemaakt voor een hoorspel. Maar toen werd hij vermoord. Wie weet hadden we meer samen kunnen doen."
"Ik vond vooraf zijn films mooi, daar zat veel meer romantiek in dan je op basis van zijn publieke verschijning zou vermoeden. Ik zag hem op televisie en dan dacht ik wel ’Jezus man, hoe haal je het in je hoofd om zo agressief en vreemd te reageren.’ Maar dat was dus zijn stijl, zijn tic misschien wel. Maar in de omgang was hij een vriendelijke normale man. Mensen hebben wel vaker twee persoonlijkheden, en blijkbaar kwam er een soort duivel in hem naar boven als hij begon te schrijven."
"Ik ken wel mensen in mijn omgeving die dood zijn gegaan, maar niemand die vermoord is. Dus probeer je je dat voor te stellen. Dat is verschrikkelijk. Maar ik was geen vriend van hem of zo. Na zijn dood staken plots duizenden beste vrienden van Theo de kop op, daar was ik niet bij."



Matthieu Van Steenkiste | foto's Bastian Fischer
15 januari 2006


Meer op Goddeau.com
goddeau.com
goddeau.com