Jenny Lewis :: Geen rolmodel
|
|
|
|
|
|
|
goddeau: Country heeft nooit een tekort gehad aan sterke vrouwen. Lewis: "Het waren sterke vrouwen, maar ze waren niet van tegenslagen gespaard gebleven. En laten we niet vergeten dat ze geweldig getalenteerd waren. Dolly Parton is een geweldige songschrijfster. Misschien haalde ik daarom mijn inspiratie daar. Er zijn weinig vrouwelijke rockiconen terwijl het in er in de countrymuziek van bulkt. Het is belangrijk om als jonge vrouw Laura Nyro en Joni Mitchell te horen en te beseffen dat er interessante dingen kunnen worden gezegd door zangeressen." goddeau: Zou je zelf een rolmodel willen zijn? Lewis: (gedecideerd) "No. No Way. Ze zouden zeker ontgoocheld en misleid worden (lacht). Ik apprecieer het wel als jonge meisjes een groep beginnen omwille van Rilo Kiley. Maar daar eindigt mijn verantwoordelijkheid, al wil ik hen daarin wel aanmoedigen." goddeau: Wie zie je dan als een vrouwelijke rolmodel tegenwoordig? Lewis: "Zeker niet Condoleeza Rice. Hoe hard ze ook gewerkt heeft om te geraken waar ze staat, ze speelt bij het verkeerde team. Hilary Clinton misschien, weet ik veel. Waarom niet? Op bepaalde vlakken is ze zeker een rolmodel."goddeau: Hoe zal Rabbit Fur Coat zijn invloed hebben op Rilo Kiley? Lewis: "Ik heb het lang moeilijk gehad om te ontdekken wat ik wilde doen met mijn stem. Ik ben door verschillende fases gegaan: op het eerste Rilo Kiley album klink ik als een muis, later kwader, en nu voel ik me rijper. Nu weet ik hoe ik wil dat ik klink, en dat ga meenemen naar de groep. Minder aanstellerij, meer hoe ik echt zing. Ik heb geen idee of ik mijn stem nu ten volle heb gevonden — ik hoop dat er nog te ontdekken valt — maar ik bereikte duidelijk een nieuw niveau." goddeau: Iets anders: we hebben de laatste twee jaar een enorme heropleving van de indierock gezien. Jij zat er bij wijze van spreken met je neus op toen je tourde met Bright Eyes, Death Cab For Cutie, Postal Service,… Heb jij een sluitende verklaring waarom het net nu gebeurde? Lewis: "Er zijn tegenwoordig meer manieren om muziek te leren kennen buiten de gebaande paden. En dus kan dit soort onafhankelijke muziek gemakkelijker een groot publiek bereiken. En zelfs al heb ik er een hekel aan: je kunt er niet omheen dat een serie als The O.C. heeft geholpen, gewoon omdat een band daar een groot publiek kan bereiken zonder dat het bij een grote platenfirma moet zitten. Sommige groepen hebben er ook voor gekozen om naar een major te gaan, zoals Death Cab For Cutie en Rilo Kiley. Het is een onderdeel van ons traject. Het heeft zijn voor- en nadelen. Maar waarom niet? Waarom zouden we het grote publiek niet iets gesofisticeerders aanbieden?" goddeau: The O.C. is ook maar een product van de ontspanningsindustrie. Er moet dus een reden zijn waarom ze besloten daar goede muziek te gebruiken. Blijkbaar is er op dat niveau iets veranderd? Lewis: "Ik weet het niet waar het vandaan komt. Misschien dachten ze dat ze zo een andere markt aan konden boren? Of wie weet heeft het gewoon te maken me een iemand die voor die serie werkt en per toeval over goede muzieksmaak beschikt. En daar mee wegraakte, tot het een fenomeen werd." "Er was ook de film Garden State die de carrière van The Shins een groeispurt gaf. Gewoon omdat ze er in werden vermeld (in de film zegt een personage over The Shins letterlijk: "dit gaat je leven veranderen", mvs). Ze waren al groot, maar dat heeft het gewoon naar een nog hoger niveau getild. Want er ligt een groot niemandsland tussen een paar honderdduizend platen verkopen en een miljoen."
15 januari 2006 |
|