65DaysOfstatic :: ''Het is er de tijd niet naar om zachter te worden''

Hoe druk je je onvrede over de staat van de wereld zo begrijpelijk mogelijk uit? Door holle slogans op je hand te krabbelen? Door wereldverbeterende teksten te zingen of te brullen? Het kan directer dan dat, zo bewijst 65DaysOfStatic: kanaliseer alle energie, angst, pijn én hoop in een aanval van woeste instrumentale rock — en laat er dan ook nog eens een laptop op los. goddeau haalt deze live-sensatie naar Leuven voor hun debuut op het vasteland. Verwacht u aan een explosie.

65DaysOfStatic heeft in Engeland nu al een ferme live-reputatie opgebouwd. Wie debuut The Fall Of Math of opvolger One Time For All Time gehoord heeft, begrijpt dat dat binnen de lijnen der verwachting lag: deze groep ademt pure power uit. Denk aan de vroege Mogwai en vergeet de rustige stukken, voeg er knetterende elektronische beats aan toe, en tel er de overgave bij die Explosions In The Sky live tentoon spreidt. Kan een groep dit volhouden?

Joe (gitaar): "Geen idee hoe onze muziek gaat evolueren. Ons doel is muziek te maken die zo krachtig en relevant mogelijk is. En ja, we zijn een rockband, we gebruiken elektrische instrumenten en computers, dus we zijn al eens luid. Hangen die twee dingen samen? Daar zijn we nog niet uit."
Paul (laptop): "Het is moeilijk uit te leggen omdat we gewoon op ons gevoel afgaan. En die relevantie verschilt ook van song tot song. Als we voelen dat een song nuttig is, een urgentie in zich heeft, dan gaan we er van uit dat hij op een of andere manier nodig is."
"We zullen onze best doen om niet zachter te worden, daar is het de tijd niet naar. Dat al die innoverende laptopmuzikanten als Kid606 er eind jaren negentig niet in zijn geslaagd om de mainstream te veroveren, komt omdat een man achter een computer niet echt uitnodigt tot wild gedrag. We hebben daarvan geleerd en zijn zo niet. We springen nog steeds heel wat op en neer."

goddeau: Toch klinkt One Time For All Time al een stukje minder hard.
Paul: "Dat vind jij, maar we hebben al van anderen te horen gekregen dat de plaat onbeluisterbaar is omdat ze zo meedogenloos is. En dan horen we de ene keer dat ze meer elektronisch is, terwijl anderen klagen dat we de elektronica achter ons hebben gelaten en ons op gitaar focussen. Maar dit was de enige mogelijke muziek die we konden maken. En laat me duidelijk zijn: het was niet gemakkelijk."