Metal Molly :: ''Nu gaan we het van de zonnige kant bekijken''

Het nieuws kwam als een donderslag bij heldere hemel, maar werd op passend harmonieus meerstemmig gejuich onthaald: deze zomer doet Metal Molly een korte reünietournee. “We hadden er gewoon wat tijd voor”, verklaren de heren laconiek. Het is de zoveelste verrassende aflevering in een verhaal dat nooit liep zoals het had gemoeten.

Als jonge honden veroverden ze in 1995 stormenderhand Vlaanderen. De zware groovende bas van “Orange” maakte jeugdhonken en Afrekeningsfuiven onveilig en als een komeet schoot Metal Molly naar de top. Maar toen liep het mis: uitgeput gooide de groep al na een jaar de handdoek in de ring. Tot de zin er in 2000 opnieuw kwam: een nieuwe plaat werd opgenomen, een radiohit volgde. Maar nog voor een glorieuze tweede passage op Werchter zat de groep opnieuw zonder platenfirma. Ontgoocheld werd de handdoek opnieuw in de ring gegooid.

Pascal Deweze en Allan Muller gingen elk hun weg met Sukilove en Satellite City, het verhaal leek nu wel voorbij. Tot het persbericht kwam dat een cluboptreden in het Leuvense Depot half mei het begin zal vormen van een heuse zomertournee die op 19 augustus eindigt. “We hebben al een datum waarop we de derde keer gaan splitten, nu nog een reden”, zo begint het interview waarin we peilen naar het verhaal van de heren, in hun eigen woorden.

goddeau: Waarom komt er net nu een reünie?
Deweze: “Om onze dure badmintonverslaving te betalen.” (lacht)
Muller: “Vorig jaar speelden we per toeval nog eens samen op een klein festival bij Herentals. Gino (Geudens, drummer) organiseert dat en heel spontaan -- op de instrumenten van Betty Serveert -- speelden we nog eens wat Metal Molly-songs. Het was een beetje een magisch moment hé? (instemmend geknik van de anderen, mvs)”
“We zijn snel in de auto de akkoorden van “Orange” gaan uitzoeken, want die waren we vergeten. En zo is het gegroeid. Het is typisch Metal Mollygewijs chaotisch verlopen. ’t Was niet van: ‘Akkoord, volgend jaar vanaf mei is er tijd’, maar van ‘Shit, die reünietournee, wanneer gaan we die nu doen?’ En dan zijn we ook nog veel te laat in gang geschoten. Maar er was gewoon geen reden om het niet te doen. En natuurlijk was het miljoen dat we er aan gaan overhouden, de grootste motivatie.”
Deweze: “Jij weet iets dat ik niet weet dan?” (hilariteit)
“Eigenlijk waren er vorig jaar al subtiele pogingen geweest toen Allan werd gevraagd om Gino en mij eens mee te brengen voor een festivaloptreden. We wilden er eentje doen, semi-akoestisch, maar dat liep in de soep. Het implodeerde door de aandacht die het meteen kreeg: andere festivals vroegen ons meteen ook. We besloten toen om het een jaar uit te stellen zodat we het wat meer georganiseerd konden aanpakken.”

goddeau: Het was wel groot nieuws. In al die jaren is Metal Molly duidelijk een naam gebleven. Enig idee waar dat aan ligt?
Deweze: “We zijn een mythe. Een legende. Geen idee hoe dat komt. We waren gewoon geniaal zeker?”
Muller: “Eigenlijk zijn we nooit geëvenaard. Hé, je moet daar wel ‘(ironie)’ achter zetten hé. Of ‘(lacht)’. Het grappige is dat veel mensen die nu naar Studio Brussel luisteren nog maar net de luiers ontgroeid waren toen wij op ons hoogtepunt waren. Voor hen zijn we een bende oude zakken, terwijl we eigenlijk nog maar prille dertigers zijn. We waren toen gewoon nog heel jong.”