Metal Molly :: ''Nu gaan we het van de zonnige kant bekijken''

goddeau: Over die eerste split in 1996 wordt wel eens toegegeven dat er egoproblemen aan de basis lagen. Twee jonge ambitieuze songschrijvers in één groep bleek niet houdbaar?
Deweze: “Dat was een van de redenen. Problemen met de platenfirma, met de mensen rondom… als je dat soort dingen vertelt, wordt dat niet geregistreerd. Het is niet interessant om te schrijven dat bij wijze van spreken de percentages van de platenfirma niet meer ok waren. Het is de mythe van de muzikale meningsverschillen waar iedereen zo graag in gelooft, dat we elkaar verrot zouden hebben geslagen. Dat is overigens nooit gebeurd: hij kon me nooit inhalen.”
Muller: “Het is zo opgeblazen. Het feit dat je daar met twee songschrijvers zit die allebei een ei kwijt willen, deed er geen goed aan, maar zeggen dat er egoproblemen waren is nogal simplistisch.”
Deweze: “De voornaamste reden was algemene metaalmoeheid in de letterlijke en woordspelige zin. Er waren verschillende factoren: het was een berg die op ons afkwam en die we niet konden overzien. We waren begonnen als een groepje uit Tremelo met maar een paar doelen voor ogen: we wilden buiten Leuven spelen, een plaatje opnemen en ik denk dat we in de Rockrally op zijn minst de halve finale wilden halen. We zijn die doelen op twee jaar tijd gigantisch voorbijgeschoten en plots zaten we backstage in het buitenland en kwam de vraag ‘What the fuck doen wij hier?’ opdoemen en liep het fout. We konden nog samenwerken, maar de één wilde al meer de ene richting uit dan de ander. Er was echter zoveel druk van platenfirma en management dat het gewoon even ontploft is.”

goddeau: Ook The Posies, jullie grote helden en eveneens een groep met twee songschrijvers, ging eind de jaren negentig uiteen. Over hun hereniging vorige zomer zei Ken Stringfellow toen: ‘Een groep is ook zo'n intense omgeving om als jonge twintiger in mee te draaien, en je relaties zijn vaak complex. Zie het als met je exen van in die tijd: het komt nooit meer goed tussen jullie, omdat het allemaal zo pijnlijk was en je er niet mee om kan. Als het dan lukt om na een breuk terug bijeen te komen, dan is dat iets unieks.” Herkenbaar?
Deweze: “Ik kan hem absoluut gelijk geven. Een van de grote moeilijkheden van de relatie die wij in Metal Molly willen hebben is dat wij jeugdvrienden zijn van toen we 15-16 jaar waren, en in het begin ga je soms hard met elkaar om. Ik moet hem gelijk geven, maar ik denk dat dat nu wel gelukt is. Iedereen weet dat we niet moeten herbeginnen over oude ballast. En dat lukt goed: het gevoel is dat we Metal Molly van de zonnige kant gaan bekijken. Daarom dat we nu niet meteen ook een plaat willen maken, dat zorgt voor te veel druk.”
Muller: “Nu voel ik wel wat Stringfellow bedoelt, maar ten tijde van The Golden Country zaten we nog niet op dat punt.”
Deweze: “Toen was het opnieuw als voorheen: druk, grote verwachtingen.”
Muller: “Een dik platencontract… Nu voel ik die ongedwongenheid wel. Het is lachen, gieren, brullen. Van bij het eerste moment was dat er terug.”