Josh Ritter :: ''Er zijn altijd nieuwe manieren om iets te zeggen''

goddeau: Als zoveel songschrijvers kun ook jij de vergelijkingen met Dylan maar niet afschudden. Is het als songschrijver nog mogelijk om iets origineels te doen, of hangt zijn schaduw altijd over wat je ook maar schrijft?

goddeau: dat hoor je wel meer als excuus, dat alles al gebeurd is. Dat je niet meer origineel kunt zijn, maar dat dan geldt wat Menno Wigman ooit dichtte: “was alles al gezegd/nog niet door hen.”
Ritter: “Absoluut. Het klinkt altijd wel als Dylan of Nick Drake. Maar soms wil je dat bij het schrijven ook, dat het een Dylansong lijkt. Enkel en alleen om aan te tonen dat je dat kunt. Soms is het genoeg om de vergelijkingen aan de kant te zetten: het mag dan als hen klinken, maar ZIJ hebben het wel niet geschreven. Soms is dat handig: het houdt je eerlijk, doet je nadenken over wat jij doet.”
“Constant worden mensen verliefd, groeien mensen op, haten mensen, voeren ze oorlog. En zolang dat gebeurt, zal er altijd de nood zijn om dat te verwoorden. Er zijn momenten dat we verward of dankbaar zijn zonder te weten waarom. En soms zijn iemand anders woorden niet de juiste om wat je voelt uit te drukken. Pascal zei: je ziet wat iedereen ziet, maar je denkt wat niemand anders denkt. Dat is wat je probeert te doen in om het even welke kunstvorm. Cynici denken dat alles al gezegd is, en dat is zo. Maar er blijven altijd nieuwe manieren om het te zeggen.”

goddeau: Je hebt er een handje van weg om met mooi geformuleerde aforismen af te komen als “man is only half himself/the other one is a bright thing/he tumbles on by luck or grace/for man is truly a blind thing.”
Ritter: “Yeah. (glimlacht) Het komt er gewoon zo uit. Soms zoek je gewoon een zinnetje, maar vind je veel meer. Daarom vind ik clichés zo gevaarlijk: het zijn al gekristalliseerde zinnen, lijnen die we al kennen. En ze mogen wel waar zijn -- dat zijn ze, daarom heten ze clichés -- het is veel leuker om iets nieuws te zoeken. Je ontdekt die aforismen omdat je op zoek gaat naar de perfecte manier om iets te zeggen. Ik zou ze niet vinden als ik daar niet naar zocht.”
“Dat is wat poëzie soms doet: het is een machine die vooruitdrijft, en nieuwe clichés creëert. Nieuwe manieren om een waarheid te vatten. Als je denkt aan alles wat Shakespeare allemaal schreef. Dingen als “wraak is een gerecht dat het best koud wordt opgediend”, die kleine perfecte zinnetjes die zo veel betekenen. Nu zijn het clichés, maar toen zocht hij gewoon naar het juiste rijm. I love that.”

Josh Ritter speelt op 30 mei in de Ancienne Belgique.