An Pierlé & White Velvet :: ''Wij hebben wel vier jaar gewerkt hé''

Het heeft even geduurd, maar na de verovering van Frankrijk, vond An Pierlé opnieuw de tijd om een plaat op te nemen. Nu Koen Gisen, haar partner, officieel mee de teugels in handen heeft, konden ook hij en de band rond hem niet langer onvermeld blijven: het werd An Pierlé & White Velvet. Het meisje met de piano is groot geworden en heeft haar zaakjes goed voor elkaar, zo blijkt.

goddeau: Al bij de optredens na de release van Helium Sunset, je vorige plaat, werkte je samen met de groep. Nu was het ook nodig dat hij een naam kreeg?
An Pierlé: "Dat was gewoon een natuurlijke evolutie en iets dat we ook graag wilden: het was niet meer ’het meisje aan de piano’. Dat was al lang niet meer het geval en het mocht dus ook duidelijk worden, zeker omdat Koen en ik alles samen hebben gemaakt. Anders komen mensen ook echt naar jou kijken, nu komen ze de groep zien. Maar dat mijn naam er nog bijstaat, is natuurlijk een overbekende — marketingtechnische — zet. (schalks) En zo moet ik ook niet altijd over mijzelf praten."
goddeau: Het moest dan ook meteen titelloos: de vlag dekt de lading?
Pierlé: "Ja. Ook omdat je je er van alles bij kunt gaan voorstellen. Het eerste signaal was inderdaad: "voilà, het is een groep vanaf nu." Als statement. Maar daarna kun je ook je fantasie loslaten op dat White Velvet, je er een verhaal bij voorstellen. Die woorden passen ook bij de plaat."
Koen Gisen: "Alice In Wonderland, dat soort titel."

goddeau: In jullie bio sommen jullie wat referentiepunten voor White Velvet op. De leukste vind ik nog "L’oeil de velours" uit het geweldige "Gigi l’Amoroso" van Dalida. Je speelde ook heel wat covers van Franse iconen, zoals "Une belle histoire" en "Paris s’éveille". Wat trekt jullie aan in het Franse lied?
Pierlé: "Een soort sentimentaliteit. Het is een vorm van kitsch, maar dan op de goeie manier. Dat kan echt wel emotievol zijn en het is vaak héél goed."
Gisen: "Die songs zijn vaak ook sterk geproduced, dat hebben ze afgekeken van een bepaalde Engelse studiopraktijk. Ik vind het echt fantastisch."