Madensuyu :: ''Muziek is een levensstijl, geen achtergronddeuntje'' |
|
|
|||
|
De meest eigenzinnig groep die er momenteel rondloopt, moet wel Madensuyu zijn. Het Gentse duo rond Stijn De Gezelle en PJ Vervondel maakt bezwerende en intense gitaarrock die eigenlijk met geen enkele andere band te vergelijken is. Op hun laatste worp A Field Between nemen de twee heren je mee op een trip die je niet onberoerd laat. De twee muzikanten praten over het muziek als levensdoel, de invloed van klassieke muziek én de zoektocht naar voorprogramma’s. goddeau: Hoe zit dat nu met die full-cd die net verschenen is? Gingen jullie niet alleen maar e.p.’s uitbrengen?PJ: "Stijn kan daar goed op antwoorden. (lacht) Neen, dat is eigenlijk allemaal een beetje een misverstand. Voor de e.p. hadden we meer nummers opgenomen, maar de vier die de e.p. uiteindelijk gehaald hebben, pasten gewoon enorm goed bij elkaar. Tijdens de opnames voor dit album kwamen we uit op negen songs die goed samen werkten en vandaar deze plaat. Er zit geen filosofie achter van nu moeten we weer eens een e.p.uitbrengen en dan weer een full-cd". Stijn De Gezelle: "Dat verhaal dat we alleen maar e.p.’s zouden uitbrengen, klopt eigenlijk niet. We zijn verkeerd geciteerd na een telefonisch interview. We zaten daar wel wat mee verveeld. Het kwam over alsof we heel moeilijke muziek maken voor een select publiek. Het leek alsof we iets zeiden dat de mensen ons anders niet snappen. Dat is absoluut niet het geval. We waren ten tijde van de release van de e.p. Adjust We gewoon gecharmeerd door het concept van een e.p. en het paste goed als hommage aan een vriend van ons die overleden is." goddeau: Is dat die kraanman? Stijn: "Ja, dat is de link met de plaat." goddeau: Vandaar die ijzeren staven in het doosje van Adjust We. Klopt de legende dat jullie die zelf allemaal gesneden hebben? PJ: "Dat klopt. We hebben drie slijpschijven versleten, maar op enkele avonden tijd was de klus geklaard. Daarna zijn we nog met enkele vrienden een nacht met de assamblage bezig geweest, om alle doosjes in elkaar te zetten." Stijn: "Als we veel cd’s gaan verkopen, is het wel gedaan met onze nachtrust. We doen het iets te graag zelf om het uit te besteden." goddeau: Er zijn enkele nummers van de e.p. hernomen op de full cd. Waarom? PJ: "Ze pasten gewoon in het geheel van de plaat. Dat is iets waar we heel hard mee bezig zijn. We vonden van die nummers dat ze ook binnen A Field Between pasten en hebben ze voor het album opnieuw opgenomen. Om de nummers te laten inpassen, moesten ze wel een andere vorm krijgen. Neem bijvoorbeeld "Papa Bear", waarvan we nu twee totaal uiteenlopende versies hebben. De versie op de full-cd zorgt voor een mooie contrastwerking binnen de plaat." goddeau: Heeft die contrastwerking ook een invloed op jullie concerten? PJ: "Ja, live krijgen de nummers vaak nog een andere vorm. We werken ook heel lang aan de samenstelling van onze setlist. Er moet een lijn zitten in het optreden, daar springen we niet nonchalant mee om. We wensen elkaar ook een goede reis bij het begin van een repetitie of optreden. Een optreden is echt een weg die we afleggen, al improviseren we zelden of nooit tijdens optredens." Stijn: "Gisteren een klein beetje, maar dat was vooral omdat het moest: mijn bakje was gevallen, waardoor we geen basgeluid meer hadden. Bij het schrijven van nummers improviseren we wel meer. Het idee breng ik doorgaans aan op gitaar, maar het uiteindelijke resultaat is nooit exact hetzelfde als wat ik helemaal in het begin in mijn hoofd had." goddeau: En dat geeft geen conflictsituaties? PJ: "O jawel, verschrikkelijk." (lacht) Stijn: "Er is geen moderator, dat is het lot van met twee in een band zitten. Muzikaal zijn er wel eens spanningen, maar amicaal niet." 19 juli 2006 |
Meer Madensuyu
Meer interviews
Meer op Goddeau.com
|
||



goddeau: Hoe zit dat nu met die full-cd die net verschenen is? Gingen jullie niet alleen maar e.p.’s uitbrengen?