Stuart A. Staples :: ''Je loopt je songs achterna''

Op een klein jaar tijd bracht Stuart A. Staples twee soloplaten uit. Zijn band Tindersticks lijkt dus voorlopig nog even in de koelkast te blijven. "Ik heb gedaan wat ik wilde, alle mogelijkheden liggen terug open", nuanceert de donker gevooisde bard niettemin.

goddeau: Was het verhaal van Tindersticks afgelopen?
Staples: "Een hoofdstuk misschien toch wel. Het is niet onmogelijk dat we ooit terug beginnen als we nieuwe manieren van werken vinden die het opnieuw spannend maken. Het was moeilijk om er na twaalf jaar plots even uit te stappen en anders te gaan werken. Momenteel maak ik gewoon muziek en zie ik wel of het terug tot Tindersticks leidt of niet. Nu gaat het enkel nog om de ideeën."
"Twee en een half jaar geleden ben ik begonnen met het idee dat ik eventjes tijd voor mezelf nodig had, weg van de band. En dat leidde tot deze twee platen. Ik heb nu bereikt wat ik vooraf had gepland te doen en ik weet niet wat de toekomst inhoudt. Voor mij is Leaving Songs nu afgesloten. Ik hou van dit punt, het heeft iets dromerigs. Er zijn mogelijkheden en ideeën zat."

goddeau: Wat opvalt, is dat de opvallende soulelementen van de laatste Tindersticksplaten helemaal ontbreken op je soloplaten.
Staples: "In songs als "One More Time" en "The Path" op Leaving Songs zit dat er toch in hoor. Het heeft zich gewoon in de muziek zelf genesteld in plaats van een stijloefening aan de oppervlakte te zijn, wat het vooral was op Simple Pleasure. We wilden toen ook bewust breken met wat we gewoon waren. Daarna hebben we die elementen meer geabsorbeerd in onze gewone stijl."

goddeau: Leaving Songs is een album over woorden, liet je optekenen. In welke zin?
Staples: "De teksten zijn het belangrijkste, daar begon het mee, terwijl Lucky Dog Recordings 03-04 over texturen ging, over vormen. Ze was eerder abstract, introspectief en klein. De twee zijn op zich erg verschillend, maar voor mij vullen ze elkaar erg aan."
"Het is moeilijk dat duidelijker uit te leggen in die termen want ik heb lange tijd tegelijk aan beide platen gewerkt. Ik was nog volop bezig aan Lucky Dog Recordings 03-04 toen ik een opstoot van creativiteit kreeg. Ik volgde die en dat leidde tot nog een plaat. Daarom komt Leaving Songs zo snel."

goddeau: Op Leaving Songs staan twee duetten, en ook bij Tindersticks ging je meermaals met een vrouw in dialoog. Nooit gedacht om eens een volledige plaat vol duetten op te nemen?
Staples: "Misschien, Als er mensen genoeg zijn waarmee ik kan zingen. Behalve voor "Travelling Light" met Carla Torgerson (van Walkabouts, mvs) was het telkens moeilijk de geknipte persoon voor de song te vinden. Zo heb ik maanden lopen dubben over wie er geschikt zou zijn voor de tweede stem op "This Road Is Long". Tot ik een platenwinkel binnenstapte en Maria McKee’s gezicht zag op een plaat. Op dat moment viel alles op zijn plaats. Ik had altijd al naar haar muziek geluisterd, haar stem was de juiste: het klopte plots."
"Ik was ook al lang op zoek naar een nieuwe aanleiding om met Lhasa te werken. En toen was er "That Leaving Feeling". Nu zijn we een soort samenwerking begonnen — het gaat iets anders zijn dan "Sometimes It Hurts" of "That Leaving Feeling" — maar het is geweldig op dit moment."
"Er is in elk geval geen lijstje met namen met wie ik graag zou werken. Het hangt teveel af van momenten daarvoor. Zoals met dat "The Road Is Long": het was zes uur ’s ochtends toen een flardje ervan me plots te binnen schoot, maar ik wist meteen dat het een duet zou worden. En vanaf dan loop je die song achterna waar ze heengaat. De song dicteert hoe de dingen gaan."