Sleepingdog :: ''De volgende keer maak ik een moddergeile r&b-plaat''

Sleepingdog :: ''De volgende keer maak ik een moddergeile r&b-plaat''  
Print
    
Pagina 1 2 3
Imagegoddeau: Aan de ene kant lijk je zo wantrouwig tegenover de wereld, aan de andere kant kom je steeds weer heel sociaal over.
Acda: "Ik ben nog helemaal niet uit die tegenstelling in mezelf. Aan de ene kant heb je gelijk, aan de andere kant ga ik echt door een vuur voor de mensen die ik om me heen heb en vertrouw. Ik laat bijna nooit iemand vallen, ik hou heel erg van mensen, maar ik kan tegelijkertijd zo gekwetst worden door oppervlakkigheid en door wat mensen elkaar kunnen aandoen … Er zijn zoveel etiketten tegenwoordig. Als je opgroeit, moet je zus of zo doen tegen elkaar, de wereld zit zo in mekaar … En ik snap dat heel vaak niet. Ik begrijp gewoon niet waarom mensen iets niet leuk vinden of op een bepaalde manier met elkaar omgaan. En daardoor hunker ik vaak wel eens naar die bepaalde eenvoud die kinderen en dieren ook hebben in hun communicatie. Dat is heel makkelijk en puur in plaats van al die regeltjes en manipulaties waar mensen zich aan moeten houden. Waarom altijd zo moeilijk doen?"

goddeau: Je dweept inderdaad volop met je kindertijd op Naked In A Clean Bed. Dat blijkt al uit het hoesje met tekeningetjes, een foto van jou als klein meisje, een cover die lijkt op het bloemetjesbehang van een kinderkamer …
Acda: "Precies, dat vind ik ook zo fijn. En dat had ik in mijn keldertje, want er was gewoon niks waar ik aan moest denken, hoe ik iets moest zingen. Er was gewoon niets. Ik kon heel spontaan impulsieve dingen doen, zoals een kind denkt en roept: "Nu wil ik een knikker, nu wil ik touwtjespringen." Dat springerige vind ik nou net zo leuk."

goddeau: Je verwees daarnet al naar je band met dieren. Je bedankt je dieren ook expliciet in het hoesje.
Acda: "Mijn paardje en mijn pony spelen een hele grote rol in mijn leven. Ik heb mijn hele leven al iets met paarden. Het gebeurt vaak dat ik na het paardrijden thuiskom met een hele hoop ideeën voor songs. Zo’n rit is eigenlijk een tussenfase tussen de grote boze wereld en mijn kleine fijne kamertje."

goddeau: Toch heb je vlug de neiging om in die boze wereld alles op tafel te gooien?
Acda: "Ik ken moeilijk mijn grenzen, wat heel lastig is. Dat had ik ook toen ik Sleepingdog uitbracht. Er zijn inderdaad wel mensen die me louter kennen als de feestende, zuipende Chantal, en dat ben ik ook wel, dat is niet nep. Maar voor sommige mensen gaat dat niet verder. Die zijn echt wel geschrokken toen ze de plaat hoorden. Praat dan met me, denk ik dan, leer me echt kennen."

goddeau: Er is een groot verschil tussen praten en pr´ten.
Acda:"Wel, daar zit mijn hele probleem juist. Ik weet niet zo goed wanneer iemand de grens oversteekt van een kennis naar een vriend, aan wie je dan echt dingen moet en kan vertellen. "Volg je gevoel", zeggen ze dan, maar mijn gevoel is gewoon naïef."

goddeau: Dat naïeve komt ook terug in je muziek. Je gebruikt en experimenteert bijvoorbeeld met allerhande kinderinstrumenten. Bij Chacda wordt dan weer geëxperimenteerd met het geluid van een dure Chinese vaas. Is dat het grote verschil tussen beide?
Acda: "Precies! (lacht) Oh ja, zet mij op een rommelmarkt en ik koop zo’n kraam vol kinderprullaria helemaal leeg. Bij Chacda zijn ze gewoon wat serieuzer denk ik, of meer volwassen. Ik ben heel erg impulsief. Dat is ook een grote frustratie voor alle mensen waar ik al mee heb samengespeeld. Als ik een stukje heb opgenomen, zeg ik heel vaak: "Oké, klinkt goed, laat maar zo". Ik doe alles het liefst gewoon in één take, al klinkt mijn stem hier en daar niet perfect, of is er ergens een klein foutje in geslopen. Anders ga je erover tobben, dat is een probleem. Ik wou soms echt dat ik technischer was, dat ik echt kon nadenken om iets goeds neer te zetten, maar dat lukt me niet."



9 augustus 2006


Meer op Goddeau.com
goddeau.com
goddeau.com