|
Het Nederlandstalige At The Close Of Every Day nam met zijn derde album De geluiden van weleer het risico om voor een volledig Nederlandstalig album te gaan. Hun recente doortochten in België bewezen echter dat dit door en door nostalgische album blijkbaar iedereen weet te raken.
 Live brengt het duo nog steeds een mix van oude en nieuwe nummers, bijgestaan door hun vaste bassist, de Noor Jan-Erik Stig. Maar op het eerste album na, lijken gitarist Axel Kabboord en drummer/zanger Minco Eggersman met elk album een andere thematiek te willen aankaarten. Is De geluiden van weleer dan bewust een conceptplaat geworden?
Eggersman: "Bij dit album ging dat spontaan. The Silja Symphony, de vorige plaat, is beïnvloed door een documentaire over de ramp met de Estonia (een veerboot die in 1994 tijdens een overtocht zonk en 852 slachtoffers telde, jbo), daar lag het thema veel meer vast. Nu merkten we pas nadat we de plaat opgenomen hadden dat het echt één geheel was. Dat hebben we dan met de titel en vormgeving van het album ook verder duidelijk proberen te maken. Het is dus zonder dat we er bewust naar zochten een coherent geheel geworden."
goddeau: Het album klinkt ook heel weemoedig.
Eggersman: "Die weemoed is er altijd al geweest, niet alleen in dit album. At The Close Of Every Day is voor mij een uitlaatklep om mijn gevoelens te uiten en soms hoor je er inderdaad een weemoed in. Sommige liedjes zijn donkerder dan de andere, maar het hangt er ook vanaf hoe je het wil zien. Het is een weerspiegeling van een gedeelte van wie ik ben maar ik ben zeker geen pessimist."goddeau: Is dit een persoonlijker album geworden dan The Silja Symphony?
Eggersman: "Nee, want daar staan ook heel persoonlijke dingen op. Dat album gaat voor mij over hoop in een rouwperiode. Er staan een aantal nummers op die meer over mij vertellen, waar ik vandaan kom, wat ik heb meegemaakt, … De groep is altijd al persoonlijk geweest en zal het ook altijd blijven."
goddeau: Toch heb je ook een soloalbum uitgebracht (The Wagon Fair, jbo). Kon je sommige zaken dan niet kwijt in At The Close Of Every Day?
Eggersman: "De oplettende luisteraar zal wel een verschil horen, tenslotte staan hier geen gitaarpartijen van Axel (Kabboord, jbo) op. Het is minimalistischer en kleiner dan wat we met de groep brengen. Ditmaal was ik geïnspireerd door de documentaire The Devil’s Playground (over de Amish-gemeenschap) en ik wou de songs graag vastleggen. Verder heb ik daar nooit plannen mee gehad. De plaat was er en kreeg positieve recensies, meer niet. Ik heb ook bewust niet getoerd. Op dit ogenblik heb ik zelfs geen tijd voor een nieuwe soloplaat. We werken aan nieuw materiaal en daarnaast komt er nog een remixalbum." goddeau: Hoe bewust was de keuze dan om deze keer een volledig Nederlandstalig album uit te brengen?
Eggersman: "Het nummer "Zalig zijn de armen van geest" van ons debuut werd heel goed ontvangen. En toen we met deze plaat startten, had ik al het idee om iets te maken rond mijn jeugd en (de geschiedenis van) Nederland. Het Oudnederlands leek ons dan ook een logische keuze, en het maakte de sfeer en het idee ook veel duidelijker."
13 september 2006 |
|
