 Afscheid
Werd Mercury Rev in de begindagen vergeleken met krautrockgroepen en vermeldden de bandleden zelf John Cale als invloed, dan schreeuwde de verzamelde pers nu "The Band" en "Neil Young". "Nochtans waren dat geen bewust binnengebrachte invloeden", zegt Mercel. "Mocht je ons samen een lijst van invloeden laten spuien, dan zou die enorm divers zijn. En ze vinden allemaal hun weg naar onze sound, al klinkt de ene daarbij al eens luider door dan de andere. Soms was dat muziek uit onze jeugd die helemaal niet rock-’n-roll is, maar dat is dan maar zo: we hebben nooit één invloed proberen uit te sluiten. Dat Deserter’s Songs zo sereen werd, wil gewoon zeggen dat dat soort invloeden de bovenhand nam zonder dat we daar echt bewust mee bezig waren." Zelf maakt de band zich trouwens niet zo druk over die plotse omslag in hun geluid. "Verandering is elke keer een groot deel van het proces als we een plaat opnemen", vindt Mercel. "We zijn ons er van bewust dat we een nieuwe plaat willen opnemen: het is belangrijk voor ons om te vervellen en oude gewoontes te vergeten. Natuurlijk zijn er altijd wel dingen die constant blijven en je zult altijd wel horen dat onze platen door dezelfde band zijn gemaakt. Dat zoeken naar nieuwe wegen om samen te werken, houdt de relaties fris en het zorgt voor betere platen." "Eigenlijk moeten we constant afleren wat we al gedaan hebben", vult Donahue aan. "Veranderen en andere gezichtspunten innemen, en die daarna weer loslaten en opnieuw andere manieren ontdekken. In plaats van met je hoofd tegen de muur te blijven beuken, de muur op een andere manier bekijken tot je een weg vindt om er omheen te geraken. Het heeft jaren geduurd eer we dat punt bereikten, maar nu we zo ver zijn, voelen we ons vrij van enige druk. We slapen gerust, in de wetenschap dat we alles hebben gegeven voor elk album. Elke plaat is een manier om afscheid te nemen van oude perspectieven: een uitzuivering van ideeën en verbeelding zodat het me terug open maakt voor iets nieuws erna."  Breuk
Ook zes albums ver in hun carrière blijft "verandering" het sleutelwoord voor de band, vertelt Mercel. "We zijn nu begonnen met een nieuwe plaat en opnieuw is het zoeken hoe we er iets unieks van kunnen maken dat geen herhaling is. Op dit moment zitten we nog maar in het demostadium: snel opnemen en zien wat de grote lijnen worden. Langzaam beginnen een paar puzzelstukjes op zijn plaats te vallen. De volgende plaat gaat heel anders zijn, er zal een echte breuk zijn met het verleden maar we moeten nog zien hoe dat precies zal uitdraaien." "Wat is er eigenlijk zo vreemd aan verandering?" wierp Donahue in 1998 al op: "Mensen zijn altijd zo gefascineerd door verandering, maar dat is toch normaal? Als je drie jaar lang op dezelfde manier seks hebt met je vriendin, dan zal het je vriendin niet meer zijn. Alles draait rond verandering, om iets dat je uitdaagt. Elke dag is een nieuwe ervaring die we willen omarmen." Dat straalt Mercury Rev ook uit op het podium. "We zijn ons er heel erg van bewust hoeveel geluk we hebben", zegt Mercer. "We mogen optreden voor mensen voor wie onze muziek iets betekent, dat is nogal overweldigend. Je kunt niet anders dan daar dankbaar voor zijn. Na al die jaren zijn we er nog steeds en we gaan er nog altijd met evenveel passie en enthousiasme voor. Het is niet altijd gemakkelijk, maar wij zijn het bewijs dat je na zoveel turbulente jaren vitaal en relevant kunt blijven." "Plans and schemes/thoughts and dreams/who cares what they mean/when they work, they’re amazing things/when they don’t, I hear you scream", zingt Donahue in "Spiders And Flies". Een plaat eerder klonk het in "Holes" al "Bands: those funny little plans that never work quite right". Omdat de perfectie niet bestaat, blijft Mercury Rev zoeken naar nieuwe manieren om de dingen te zeggen. De verzamelaar The Essential Mercury Rev - Stillness Breathes (1991 -2006) is nu uit bij V2.
11 oktober 2006 |
