|
Een artiest die — afgesleten laarzen aan de voeten, gitaarkoffer in de hand — door Brusselse steegjes doolt om uiteindelijk in een volkse brasserie plaats te nemen om te praten over zijn nieuwe plaat. Hoe cliché het plaatje ook lijkt, in het geval van Sophia-bezieler Robin Proper-Sheppard lijkt het vooral te kloppen.
De man heeft een woelig jaar achter de rug en het scheelde maar een haartje of Technology Won’t Save Us, ’s mans nieuwe meesterwerk, had het levenslicht nooit gezien. Na voorganger People Are Like Seasons sloeg de vertwijfeling toe, maar tijdens een verblijf in Hope House op het Britse platteland bleek Robin Proper-Sheppard nog een prachtplaat onder de leden te hebben zitten.
goddeau: Je hebt een tijdje in deze stad gewoond en bestelde zonet je drankje in het Frans. Kan je je in die taal uit de slag trekken? Robin Proper-Sheppard: "Neen. Ik ken er net genoeg van om meisjes aan te spreken of een biertje te bestellen. (Lacht) Maar ik heb een jaar of drie hier in Brussel gewoond. Ik ben hier in 2001 vertrokken, maar mijn flat heb ik nog twee jaar gehouden, gewoon omdat ik absoluut niet zeker was of ik echt uit Brussel zou vertrekken." "Tegenwoordig woon ik op het platteland, op een goede twee uur rijden van Londen. Daar heb ik het laatste jaar zitten schrijven en opnemen. Maar binnenkort trek ik terug de stad zelf in, vooral omwille van mijn dochter. Ze heeft pakweg drie keer per week ballet, ze doet toneel op zaterdag, Franse les op nog een andere dag. Haar agenda overschaduwt de mijne totaal." goddeau: Je hebt best wat ervaring met wonen in verschillende steden. Welke raad je aan? Proper-Sheppard: "Ik zou zeggen: de plaats waar je geliefden zijn. Je kan in de meest erbarmelijke plaats ter wereld zitten, maar zolang daar iemand is om wie je geeft, maakt dat allemaal niet uit." goddeau: Bij het verschijnen van je vorige plaat, People Are Like Seasons, zei je tegen goddeau dat die plaat zo goed was dat je het ergste vreesde voor de opvolger. Proper-Sheppard: "Dat meende ik op dat moment werkelijk. Toen People Are Like Seasons net af was, was het echt de beste plaat die ik ooit gemaakt had. Ik had voor het eerst het gevoel dat ik Sophia ten volle had benut: voordien was alles meer akoestisch en ingetogen en pas bij die plaat werd duidelijk dat er veel meer mogelijk is binnen Sophia." "Deze plaat, Technology Won’t Save Us, was best een zware bevalling en in die zin is die voorspelling ten tijde van People Are Like Seasons uitgekomen. Ongeveer een jaar geleden zat ik in zak en as. Ik wist dat ik het materiaal absoluut niet had voor nog een Sophia-plaat, of toch niet voor een waar ik me goed bij zou voelen. Ik raakte er echt van overtuigd dat er geen nieuwe Sophia meer zou komen." "Integriteit is altijd heel belangrijk geweest voor mij, eender bij welke groep het was dat ik muziek maakte. Als ik niet van mezelf weet dat ik 100% van mijn hart in de muziek gelegd heb, dan hoeft het helemaal niet. Behalve dan misschien bij The May Queens, maar bij die band was het expliciet de bedoeling dat het grappig zou zijn. Maar bij Sophia en The God Machine is het altijd voor de volle 100% menens geweest."
8 november 2006 |