|
goddeau: Waarom was deze plaat zo moeilijk om te maken? Proper-Sheppard: "Geen idee. Vorig jaar heb ik mijn flat in Londen opgezegd, er was niets dat me inspireerde en ik wist echt niet wat te doen. De eigenaar van Hope House, het plattelandshuis waar ik momenteel woon, deed me toen een fantastisch aanbod. ’In plaats van iets dramatisch te doen, Robin, en weer zomaar naar weetikveelwaar te trekken’, zei hij, ’waarom kom je niet naar dit huis, je mag er zo lang blijven als je wilt.Probeer gewoon met iets naar buiten te komen.’" "Bij gebrek aan beter ben ik dan maar, met lichte tegenzin, op zijn aanbod ingegaan. Ik ben in Hope House ingetrokken, zonder zelfs ook maar een instrument mee te nemen. Ik bracht de tijd door met lezen, naar muziek luisteren en wandelen, maar dat laatste vooral uit noodzaak: het was een klein halfuur stappen naar het eerste dorpje. Na verloop van tijd begon de zwaartekracht langzaam terug greep op me te krijgen. Door het spelen van een kleine akoestische tour begon ik weer in te zien waarom ik muziek maak en zo ben ik langzaam uit het dal geraakt.
goddeau: Je hebt geen hulp van buitenaf ingeroepen? Proper-Sheppard: "Dat de plaat er uiteindelijk toch gekomen is, is vooral dankzij Jeff (Townsin, Sophia-drummer, jvb). Hij dwong me echt naar de demo’s en de songschetsen te luisteren en wist me ervan te overuigen dat er een waardige Sophia-plaat inzat. Zonder hem was Technology... er nooit gekomen." "Het is behoorlijk ironisch, want op de drums na speel ik op deze plaat alle instrumenten zowat zelf, maar toch heb ik het gevoeld dat dit de eerste groepsplaat is die ik maak sinds The God Machine. Altijd ben ik omringd geweest door muzikanten, maar ze hebben nooit zo in muziek geloofd als ik doe, behalve dan Jeff nu. Het was hij die geloofde dat we er iets speciaals van konden maken, het was hij die wist dat de nummers iets waard zouden zijn. Zoals "Big City Rot": Jeff heeft me bijna moeten smeken om dat nummer op de plaat te zetten. Ik zag gewoon niet in dat de nummers die we hadden goed genoeg waren." goddeau: Weet je waar dat gebrek aan zelfvertrouwen, om het zo te noemen, plots vandaan kwam? Proper-Sheppard: "Ik geloofde wel in mezelf, maar niet in de songs die ik had. Ik denk dat het succes van People Are Like Seasons daar veel mee te maken had. Die plaat heeft alle verwachtingen zwaar overtroffen, wat maakte dat ik voor mezelf zeer hoge eisen stelde voor de opvolger. Ik kon niet van de fans verwachten dat ze om het even wat zouden kopen en beluisteren gewoon omdat het Sophia is. Het zou niet eerlijk zijn nummers uit te brengen waar je zelf niet in gelooft. Je bedriegt niet alleen de mensen die je plaat kopen, maar ook jezelf. Het is als een pact sluiten met de duivel. En dat wou en kon ik echt niet." "Jeff wist dat ik héél dicht was bij het opdoeken van de band en we hebben, na de akoestische toer, meer dan een maand heel intens aan de nieuwe songs gewerkt, iets dat uniek was sinds The God Machine, en door zijn inzichten is deze plaat er uiteindelijk toch gekomen."
8 november 2006 |
|