|
"Hoe het hierna verder gaat, weet ik absoluut niet. Ik geloof in muziek en ik geloof in wat het met me doet en hoe het mijn gevoelens verandert, maar ik heb echt geen idee of er hierna nog een plaat komt. Technology Won’t Save Us was really fucking hard for me to make, but really. Ook na het maken van de plaat was ik nog een hele tijd onzeker. Ik zat in Duitsland voor interviews met Rolling Stone en al die bladen en eigenlijk zat ik daar maar. Er waren exact nul concerten geboekt op dat moment, ik had geen flauw idee of iemand de plaat de moeite van het beluisteren waard zou vinden, heel weird allemaal. Ondertussen is alles gelukkig een beetje bijgedraaid. De eerste reacties komen binnen en veel mensen vinden het de beste Sophia-plaat ooit. Oké, niet veel, maar toch al zeker vier mensen, maar goed. (lacht) Er zijn concerten gepland en ik wil echt de baan op om deze nummers te gaan spelen en te laten horen aan iedereen. Ik wil gitaren inpluggen en lawaai maken. Het mag subtiel lawaai zijn, maar het moet de moeite zijn, snap je? Ik wil niet dat toeschouwers achteraf denken: ’dat was Sophia-concert nummer zoveel.’"
goddeau: De inspiratie voor de titel van dit album vond je in een dramatische gebeurtenis voor de Britse kust: een vader en zijn zoontje die, bijna onder de ogen van de kustwacht, verdrinken. Hoe inspireert zoiets tot een instrumentaal nummer? Proper-Sheppard: "Het nummer, of liever het basisidee, is reeds een viertal jaar oud. Oorspronkelijk was het de bedoeling dat er tekst zou volgen. Maar elke poging die ik deed om er een tekst bij te schrijven, leidde tot niets, zodat we het instrumentaal lieten. Het was ook het enige nummer waarvan ik zeker wist dat het op de plaat moest staan. Technology... had een heel ander album kunnen zijn, met andere nummers en een andere volgorde, maar dit was hoe dan ook de openingstrack geweest. De titel is voor een stuk ironisch. Technologie kan ons wel redden, denk aan die medische dingen, of hoe het je leven soms gemakkelijker maakt. Maar af en toe blijkt technologie niet in staat mensen te redden, zoals de vader en zijn zoontje die verdronken hoewel de kustwacht vlakbij was en ze zelfs telefonisch in verbinding stonden. En technologie kan ons leven misschien wel simpeler maken, het zorgt er ook voor dat we minder over dingen nadenken. Neem nu sms-berichten. Daardoor is er heel wat romantiek verloren gegaan. Heelder relaties worden serieus op basis van enkele regeltjes tekst op een gsm. Je eindigt met wat je denkt dat een serieuze relatie is, maar je weet uiteindelijk zo weinig van elkaar als wanneer je elkaar bijvoorbeeld gewoon zou bellen. Ik weet niet hoe het bij jou zat, maar toen ik jong was, spendeerde ik soms vijf à zes uur aan de telefoon om met mijn vriendinnetje te praten. Ik vraag me af hoe zulke dingen bij mijn dochter gaan lopen als ze er de leeftijd voor heeft. Het is uiteraard zoals het is en er is niets aan te doen, vrees ik. Communicatie verandert, en op zich is dat goed, maar ook de basis van communicatie verandert en dat is jammer. Het is de uren aan de telefoon doorbrengen om met je liefje te spreken, goed wetende dat je elke cent die je hebt aan het opbellen bent, maar je wilt blijven praten. Dàt is romantiek."
8 november 2006 |
|