Joan As Police Woman :: ''Gelukkig ben ik constant aan het walgen van allerlei toestanden, en dat la

goddeau: Real Life leunt ook tegen een jazzgevoel aan in heel wat nummers. Luisterde je veel naar het genre in de periode dat je de nummers schreef?
Wasser: "Ik heb altijd al naar allerlei soorten muziek geluisterd, en er is dus ook heel wat jazz waar ik van hou. Coltrane is zo een van m’n helden, net als Ellington. Dat dat doorsijpelt in m’n eigen songs lijkt me ook niet meer dan normaal."
goddeau: Komen de songs en de arrengementen op het album allemaal van jou?
Wasser: "Ja, de arrangementen zijn ook allemaal van mij. Een song is voor mij een eerste keer af als ik het op piano of gitaar kan spelen, en daarna heb ik vaak wel een idee welke kant ik op wil met de ritmesectie. Vaak zeg ik dan niets, omdat m’n muzikanten ook goede ideeën hebben, maar soms heb ik ook dingen die ik niet uit m’n hoofd krijg, en vraag ik of ze het zo willen proberen. Ik had wel een vriend, Doug Wiselman, die me hielp met de blazersarrangementen, maar de rest komt van mij."

goddeau: Het gaat goed tussen België en Joan Wasser, met een stuk of vijf optredens verspreid over amper een half jaar. Had je verwacht dat het album het zo goed zou doen hier?
Wasser: "Nee, eigenlijk niet hoor, al ben ik er natuurlijk erg blij mee! Ik had zelf wel een goed gevoel bij het album en dat zorgde ervoor dat ik gelukkig was met iedere seconde die erop staat. Dat is soms wel moeilijk, omdat je heen en weer wordt geslingerd tussen "dit is prima" en "Hell no, dit kan beter". Het heeft me ook aardig wat tijd gekost om alles op te nemen, en het was intensief. Ik ging vaak de studio in met een technicus om te werken aan de strijkpartijen en details, om ervoor te zorgen dat ik echt tevreden zou kunnen zijn over het resultaat."
"Ik ben beginnen opnemen in september 2004, maar die opnames zijn verloren geraakt, en we zijn daarna dus helemaal opnieuw begonnen. Dat was wel een bijzonder gevoel, omdat ik ervan uit ging dat het nooit meer goed zou komen met de opnames. Maar omdat ik daarna met Rufus (Wainwright, gp) op tournee was, werkte ik verder als ik even thuis was, en in totaal hebben we meer dan een jaar beetje bij beetje aan Real Life gewerkt. En in augustus ben ik beginnen opnemen voor m’n volgende album, en ik hoop dit jaar nog wat verder te kunnen werken."

goddeau: Ben je zelf een platenkoper?
Wasser: "Yeah! Ik heb nog steeds niet geleerd hoe ik na een tour zonder een koffer vol CD’s kan thuiskomen. (lacht) Wat ik de laatste tijd wel doe, niet dat het besparend werkt, is muziek naar huis sturen, anders gaat het toch maar kapot."
goddeau: wat is je laatste grote ontdekking?
Wasser: "Het is niet de laatste die ik kocht, maar een plaat waar ik absoluut wild van ben is The Trials Of Van Occupanther van Midlake. Toen de plaat pas uitkwam luisterde ik er belachelijk veel naar, dag en nacht. Nu is het al even geleden, maar ik vind het wel een meesterwerk. En daarna... eigenlijk hou ik ook wel van Neil Youngs Living With War."
goddeau: Opnieuw politiek!
Wasser: "Ja! Het feit dat hij die plaat heeft gemaakt, maakte het wel heel erg duidelijk wat hij ervan vindt. En hij heeft toch redelijk wat invloed, in vele kringen en bevolkingsgroepen. En net als Coltrane is hij één van m’n grootste helden."
goddeau: Is het de plicht van een muzikant om de geest van de tijd of het politieke klimaat te verwerken in muziek? Op Pukkelpop droeg je een song op aan Cunty (Condoleezza Rice, gp), en je liet al meermaals je ongenoegen blijken.
Wasser: "Neen, tuurlijk is het niemands plicht, maar als je het wil zeggen, moet dat natuurlijk wel kunnen. Ik zit nu eenmaal vaak te denken aan de politieke wantoestanden in mijn land, en op een poduim ben ik niet iemand anders dan ernaast, dus ik zeg gewoon wat ik denk. Dat is niet altijd even verstandig (lacht), maar zo is dat dan maar. Gelukkig ben ik constant aan het walgen van allerlei toestanden, en dat laat ik dan ook horen. Mensen zouden niet bang mogen zijn om te zeggen wat ze denken. Als ze er niet bij stilstaan, hoeven ze er natuurlijk ook niets over te zeggen. Ik wil me gewoon geen zorgen maken over wat ik al dan niet zeg, want dan zijn de mensen die ons niet vertegenwoordigen aan het winnen. Ik weet niet of dat hier ook zo’n heet hangijzer is?"
goddeau: Zeker. We hebben een aantal festivals voor verdraagzaamheid gehad, die natuurlijk een signaal gaven aan extreemrechtse partijen, en als gevolg kwam er wel wat commentaar van die politici op de deelname van enkele muzikanten.
Wasser: "Oh, well isn’t that wrong? Zo zie je maar, jullie blijven er helaas ook niet van gespaard. Laat je niet kisten, fight the powers that be!" (lacht)
goddeau: Doen we!

Joan As Policewoman speelt op 22 november in de Botanique in Brussel.