Troy Von Balthazar :: ''Ik probeer gewoon iets moois te schrijven voor ik sterf''

“Het was erg moeilijk, jezelf en je eigen mislukkingen onder ogen zien, maar mijn idee was om er gewoon op te blijven “staren” tot het minder lastig zou worden. Dat heb ik een behoorlijk lange tijd gedaan en het was fucking depressing, maar het werkte wel. Net als wanneer je voor de vijfde keer een horrorfilm kijkt die ook niet meer zo eng is als de allereerste keer. Zo kwam ik tot de behoorlijk suffe conclusie dat het er allemaal niet zo toe doet. Het zou fijn zijn, ja, om succesvol te zijn, zowel in de buitenwereld als persoonlijk. Maar zelfs als alleen ik het goed vind, is het nog een succes.”

goddeau: Die onheilstijding keert terug in “Cover Us”, dat je opent met ‘Before it’s all over’...
Von Balthazar: “Before it’s all over is everything that exists. Alles bestaat voor het allemaal voorbij is. Alles is voor we sterven. Zo probeer ik mezelf te overtuigen om gelukkig te zijn. Soms werkt het. Maar ik voel me toch nog altijd een beetje fucking fucked up. Op al mijn shows zie ik prachtige vrouwen met hun vriendjes en ze zien er altijd zo gelukkig uit, zo samen, met een normaal leven. En ik ben dan zo’n half gebroken vogel, een pseudo-monster op het podium. Dat raakt me elke keer.
“Wat ik schrijf houdt niet altijd evenveel steek. Gewoonlijk zijn het verschillende beelden die ik samengooi. Het zijn zelden afgeronde verhaaltjes of zo. Het is een beetje als schilderen. Ik zie telkens een beeld waar ik op verder borduur.”

goddeau: Vind je het een compliment als ik zeg dat de zin “I block the sunlight out” me doet denken aan Shakespeare?
Von Balthazar: “Alles dat aan iets anders doet denken is geen compliment. (schrikt) But that’s cool! Ik zal het als een compliment aanvaarden, want zo bedoelde je het wel denk ik. Maar alle stukjes in mijn muziek die klinken als iemand anders, knip ik eruit. Als je op de plaat iets hoort dat je aan iemand anders doet denken, heb ik een fout gemaakt.”

goddeau: Je hebt een tijdje bij Leonard Cohen gelogeerd. Heeft hij je dan niet op een bepaalde manier beïnvloed? Niet in je muziek zelf, maar misschien in je ideeën over muziek?
Von Balthazar: “Ja, niet echt muzikaal maar...Cohen was echt geweldig. Hij is al zeventig, echt een oude man, maar we gingen eens uit eten toen hij plots een pen uit zijn zak nam en enkele zinnen lyrics of poëzie begon op te schrijven. En ik vond dat zo mooi! Wat een mooie man, om dat nog te kunnen, en de terreur van de alledaagse wereld je dat niet te laten ontnemen. Ik hoop dat ik dat ook nog vast zal kunnen houden en het een deel van mijn leven te maken als mijn leven al vrijwel voorbij is. And not give up.”

goddeau: Dat doe je voorlopig niet, je hebt je volgende twee platen al volledig geschreven. Laat je de woorden uit je pen vloeien, of ben je eerder het type dat anderhalve week aan twee zinnen sleutelt?
Von Balthazar: “Soms is het moeilijk, maar dat is het wel waard. Het voelt goed, zelfs al is het lastig, het moet niet gemakkelijk gaan. Het moet gewoon intens zijn. Het is waar ik het meeste van hou in de wereld, ook als het moeilijk gaat.”
“Mijn grootste probleem is dat ik niets kan onthouden. Een tijdje geleden stond ik op met de perfecte titel voor een song waaraan ik aan het werken was. Ik had die titel een uur lang vast in mijn hoofd, echt prachtig, maar ik dacht: ‘ach, laat ik wat thee drinken, ik onthoud het wel.’ En toen ik die titel uiteindelijk toch wilde opschrijven, liep ik van de tafel naar mijn potlood, en onderweg werd ik bang dat ik het zou vergeten. Tegen de tijd dat ik mijn potlood vast had, was het gewoon weg. Voor eeuwig. De volgende drie dagen ben ik de hele tijd aan die titel aan het denken geweest, maar noppes. Fucking gone.”