Cold War Kids :: ''Architectuur kan je fantasie op hol doen slaan''

"Niemand komt voor ons kijken", vertrouwde bassist Matt Maust ons toe. Hij keek wat angstig uit de ogen. Onterecht, zo bleek later op de avond. Met een aanstekelijke set wisten ze het publiek volledig op hun hand te krijgen, met twee vingers in de neus en een stel catchy melodieën in de achterzak.

Cold War Kids is dan ook een volstrekt uniek Amerikaans bandje. Althans, dat trachten webloggers allerhande je met geweld in te lepelen. Ongelijk hebben ze, uniek is de rammelende rock van dit viertal allerminst. Niet dat dat een probleem is. Met een aantrekkelijke mix van ketelherrie, Bob Dylan en de Rolling Stones zag het gezelschap uit Long Beach zich op de vooravond van 2007 gebombardeerd tot de "next big thing".

Maar voor het zover is, moet er eerst druk aan de weg getimmerd worden. En dat betekent touren tot je erbij neervalt. Drummer Matt Aviero voegt de daad bij het woord tijdens het interview en dommelt in. "Ziekjes", klinkt het. De overige drie beginnen druk te palaveren over hoe cool Clint Eastwood wel niet is. Nooit gedacht dat een revolverheld een inspiratiebron kon zijn voor een band die grossiert in maatschappijkritische teksten.

Nate (frontman): "Maatschappijkritische teksten? Die schrijven we niet opzettelijk hoor. Onze nummers zijn verzonnen verhaaltjes, gebaseerd op iets dat we gehoord, gelezen of gezien hebben. Toegegeven: de menselijke factor — om het zo even te noemen — zal altijd wel een rol spelen. Maar we proberen geen blauwdruk te leveren van dé Amerikaanse manier van leven."

goddeau: Onderscheidt die menselijke factor de Cold War Kids van heel wat hersenloze bands die niet verder komen dan de obligate seks-, drugs- en rock-’n-roll-clichés?
Nate: "Onze poging om een statement te maken zal je niet zo heel vaak meer terugvinden bij een heleboel hedendaagse bandjes. Dat mis ik wel een beetje. Toen ik nog volop in mijn puberteit zat, ging ik vaak naar punk- en hardcoreshows. Daar ging het uiteindelijk niet om de muziek maar meer om de urgentie, de aanzet iets te veranderen. Het gebrek aan die gestrekte middelvinger is misschien wel typerend voor het huidige Amerika. Er is veel leegte en weinig inhoud. Als een nummer geen boodschap heeft, dan smijten we het vrijwel altijd weg. Dan is het nutteloos."

goddeau: "All mixed up in the wash / hot water bleeding our colors", je maakt me niet wijs dat "Hang Me Up To Dry" ergens over gaat.
Nate: "De manier van zingen is daar van tel. Het is een half soulnummer: een simpele song waarin het ritme centraal staat. Het was ons uitstapje richting Aretha Franklin. Maar je hebt gelijk, onze andere teksten zijn een stuk concreter."

goddeau: Ook de bandnaam is tamelijk politiek.
Matt (bassist): "Ik heb vroeger nog door Europa gereisd. Tijdens bezoeken aan Polen en Tsjechoslovakije kreeg ik een fascinatie voor de oorlog die eigenlijk nooit heeft plaatsgevonden: de Koude Oorlog. De VSA en de USSR hebben immers nooit rechtstreeks met de wapens tegenover elkaar gestaan. Zo kwam de bandnaam in me op. Maar je moet die naam heus niet linken aan een of ander oorlogscommando hoor. Met Cold War Kids doelen we simpelweg op het feit dat we alle vier geboren zijn onder het presidentschap van Reagan (1981-1989): de reaganbaby’s. Dat was ten tijde van de Koude Oorlog. Mijn vader zou zo in de World War II Kids kunnen spelen."

goddeau: Zowel jullie naam als jullie muziek ademt nostalgie.
Matt: "Er is niets mis met nostalgie. Niet enkel met het schrijven van teksten maar ook met bijvoorbeeld fotograferen of boetseren, probeer je een wereld te recreëren die eigenlijk de jouwe niet is. Het is niet meer dan een poging een wereld die je nooit gekend hebt om te zetten in iets dat van jezelf is. Groepen als Dr. Dog of Elvis Perkins doen hetzelfde."
Nate: "Ook Two Gallants, met wie we nog getourd hebben, halen heel die erfenis op een uitermate effectieve en luide manier door de mangel. Al die bands hebben gewoon de pech dertig jaar te laat geboren te zijn. Uiteindelijk verschilt hun muziek immers niet al te veel van hun invloeden."