Cold War Kids :: ''Architectuur kan je fantasie op hol doen slaan''

goddeau: En dan gaat iedereen roepen: "been there, done that"?
Matt: "Dat is het grote gevaar, ja. Er is heel wat muziek die geklasseerd kan worden onder "been there, done that". Die uitspraak hoor je echter enkel wanneer iemand het beu raakt. Als het al eens is gedaan, dan moet je het gewoon opnieuw doen, op je eigen manier. Er is niets mis met de stukjes eens te herverdelen. Zo komen we terug bij die nostalgische toets: we luisteren naar een heleboel oud materiaal. Daar halen we onze inspiratie. Hoewel, ook architectuur kan je fantasie op hol doen slaan. (vreemde blikken van band en interviewer) Ik kan hier beter zeggen dat Fugazi een invloed is zeker?"

goddeau: Volgens de bandbiografie zijn het toch vooral The Beta Band, Billie Holiday, Bob Dylan en The Velvet Underground die inspireren. Dat getuigt van ambitie.
Nate: "Beschouw die namen alstublieft niet als vergelijkingen. Dat zijn stuk voor stuk fantastische performers bij wie we geeneens tot aan de enkels komen. We vermelden ze enkel omdat ze enorm veel voor ons betekenen. We hadden evengoed kunnen schrijven dat Jeff Smith heel belangrijk voor onze sound is geweest. Maar wat had je daaraan gehad? Geen mens die ooit Jeff Smith gehoord heeft. Ik ken hem ook niet hoor (lacht)."

goddeau: Jullie waren een hype in de blogwereld.
Matt: "Dat lees je dan achteraf in de tijdschriften. Enkele maanden geleden, toen de hype blijkbaar op zijn hoogtepunt was, hadden we daar echt geen flauw idee van. Dat we nu niet meer al te populair zijn, is niet verwonderlijk. We zijn niet meer het snoepje van de dag en we hebben getekend voor een platenmaatschappij."
Nate: "Je kan afgeven op al die blogs, maar ze zijn wel nuttig voor ons geweest. Zo krijg je een voet tussen de deur. En uiteraard worden zo veel mensen vertrouwd gemaakt met je muziek. Je werkt erg hard en plots vergroot de aandacht rond je band enorm. Normaliter moet dat een soort ladder zijn die je beklimt, moet zoiets gradueel gebeuren. We hebben een paar sporten overgeslagen."

goddeau: En dan beschouwt Rolling Stone je over je hoogtepunt nog voor de release van het debuut. Net zoals Tapes ’n Tapes, Clap Your Hands Say Yeah en Arctic Monkeys hun beste tijd wel gehad hebben,volgens het tijdschrift. Nate: "Dat was best wel gemeen ja."
goddeau: Zeker als je bedenkt dat Rolling Stone je cd vrij summier heeft samengevat als: "gorgeous, bravo kids".
Jonnie (gitarist): "Tijdschriften als Rolling Stone kunnen werken als een tabloid. Ze bouwen iets op uit het niets. En dan denkt de lezer: wat is er met die groep van Jeff Smith aan de hand, waarom krijgt die plots zo veel aandacht? En dan voelt een magazine blijkbaar de noodzaak om een soort tegenbeweging in gang te zetten zodat enige beschuldigingen van favoritisme uit den boze zijn."
Matt: "Dergelijke stukken maken je wat minder gevoelig voor media in het algemeen. Het is geen persoonlijke aanval, het is hoe de media werken. Nieuwe boeken of films zijn eveneens het slachtoffer van zulke kunstgrepen."

goddeau: Al die aandacht heeft er wel voor gezorgd dat je hebt kunnen tekenen bij een platenmaatschappij. Na een paar e.p.’s heb je een debuut opgenomen. Hoe verschillen die e.p.’s van het debuut?
Jonnie: "Het plan was om de tracks van de verschillende e.p.’s aan te vullen met wat nieuw materiaal en zo ons debuut samen te stellen. Jammer genoeg is er veel van dat oude materiaal verloren gegaan door een computerprobleem. Dan hebben we maar besloten die ontbrekende oude nummers opnieuw op te nemen en daar meteen wat nieuw materiaal bij te voegen. Je hoort het verschil wel tussen de e.p.’s en het debuut. Tijdens de opnames voor het debuut hebben we geprobeerd er een live-ervaring van te maken: dat organische geluid van hoe je iets speelt."

goddeau: Is dat organische belangrijk voor jullie? Het zou meteen Nates — in de Amerikaanse pers — nogal omstreden "I hate Joe Satriani"-uitspraak duiden.
Nate: (lacht) "Vreemd. Waar komt dat vandaan?"
Matt: "Dat had van mij kunnen komen."
Nate: "Maar het komt van mij."
Matt: "Ik wou dat het van mij kwam." (hilariteit)
Nate: "Joe Satriani is een uitermate getalenteerd gitarist met een ongelooflijk slechte smaak."
Matt: "Ik denk dat wij echt exact het tegenovergestelde doen van Satriani. Een magazine kopte ooit dat de slechtste gitaarsolo van de afgelopen vijftig jaar in "We Used To Vacation" zit. Dat hebben we maar als een compliment beschouwd. We klinken écht, niet berekend of onnatuurlijk."
Jonnie: "Fuck, nu hebben we weer in een interview verteld dat we de slechtste gitaarsolo ooit hebben."
Nate: "Satriani is technisch erg getalenteerd; zo getalenteerd dat het wat droog wordt."
Nate: "Nu heb je een mooie titel voor je artikel: "Cold War Kids hate Satriani". Laat Satriani maar niets weten. Hij zou ons van het kastje naar de muur spelen."

Cold War Kids spelen op 7 februari het voorprogramma van Clap Your Hands Say Yeah in de AB.