Mintzkov :: ''Dju, we hebben het verkeerde woord uit de naam geschrapt''

goddeau: Dat doet een beetje denken aan de zeden van de vroege jaren negentig: geen poespas, geen foefjes, gewoon Steve Albini-gewijs op de recordknop duwen met als resultaat een prettige rockplaat.
Lorquet: “Het was ook de bedoeling dat de nummers op zich zouden staan. Zonder bizarre geluiden waarvan je je afvraagt welke machine erachter zit.”
Bosschaerts: “Niet dat ik daar iets tegen heb. Er zijn veel toffe platen die zo gemaakt worden, maar iedereen heeft tegenwoordig samples of een drumbeat meelopen. Wij wilden gewoon de vijf mensen die spelen laten horen.”

goddeau: Op jullie website postten jullie dat jullie op zoek zouden gaan naar gepaste akoestische arrangementen voor een aantal songs?
Lorquet: “Ja, en vorige week nog vonden we dat we het dan best zo simpel mogelijk houden: gewoon Philip of Daan op gitaar. Met de vorige plaat was het moeilijker om de essentie van de songs nog te behouden: er moest altijd nog wat extra bij blijven. De nieuwe songs zijn zo sterk op zich dat je ze met gitaar en zang kunt brengen. Tegenwoordig kunnen we sowieso gemakkelijker ergens aankomen en spelen, zonder ons zorgen te maken of er wel een kabel is om de sampler aan te sluiten. En we spelen graag overal.”

goddeau: Heeft de theatertournee die jullie in 2004 hebben ondernomen zijn sporen nagelaten?
Lorquet: “Ik vond dat niet tof. Je maakt een plaat zoals je het in je hoofd hebt -- of toch voor 99 procent -- en zo wil je ook live spelen. En dan komt zo’n cultureel centrum met een voorstel om iets helemaal anders te doen. Voor mij voelde dat tegennatuurlijk aan.”
Bosschaerts: “We gaan dat niet snel nog eens doen, of de situatie moest zich ertoe lenen. Toen hebben we gewoon een aantal nummers in een rockversie gespeeld voor een pluchen zaal, en dat werkte niet. Zelfs al hadden we ook rustige nummers en akoestische momenten, het was toch maar gek. Maar het aanbod is er in België, en dat circuit betaalt goed. Artiesten mogen dan wel zeggen dat zo’n theatertournee een goeie manier is om de essentie van hun songs te tonen of wat dan ook, eigenlijk is het gewoon goed voor de spaarpot. Ooit gaan we het zelf ook wel opnieuw doen, maar niet zomaar. Nederlandstalige rockgroepen als Monza of De Mens hebben natuurlijk alleen maar Vlaanderen, dus misschien is die keuze voor hen nog logisch, maar tegenwoordig zit echt iedereen in die culturele centra.“

goddeau: En hoe zit dat bij jullie? Blijft in het buitenland optreden een droom?
Bosschaerts: “Het is een droom waar we aan blijven werken. De plaat komt ook in Nederland uit en is ook via iTunes te koop. En dat gaat nog uitbreiden, maar het is niet eenvoudig. We zijn immers onze eigen platenfirma en dus moeten we zelf overal verdeling vinden en mensen die zich ermee willen bezighouden. Het internet biedt natuurlijk mogelijkheden, onze MySpace zal misschien nog deuren openen. Al vind ik het toch maar iets vreemds om direct contact te hebben met de fans via dat medium. Het is anders wel fijn om te zien hoe de drempel om te reageren is verlaagd. Het gaat er soms redelijk familiair aan toe.” (lacht)

goddeau: Ondertussen hebben jullie allemaal ook nog een daytime job. Valt dat te combineren?
Bosschaerts: “Het moet wel, want hiervan kunnen we niet leven. Een echte job hebben is een noodzakelijk kwaad.”
Lorquet: “Dat klinkt te negatief vind ik. We zijn gewoon keigraag bezig met onze muziek en we verwachten héél veel. Niet dat het in onze handen ligt of dat we te kiezen hebben, maar als we geluk hebben dan raken we met deze plaat op een hoger niveau. En als het niet lukt, dan niet. Aan ons zal het niet liggen. Ik wil hier in elk geval niet mee stoppen.”

Mintzkov geeft een try-outconcert nu vrijdag om 21.30u. in het Rockafé in Kapellen (Hoevensebaan 79/81). Later volgen officiële albumpresentaties op 22 maart in Trix, Antwerpen en op 6 april in de AB, Brussel.