Low :: ''Ik wil me niet verbergen voor de anderen''

goddeau: In Deurne speelden jullie dan weer de hele Things We Lost In The Fire-plaat in exact dezelfde volgorde.
Sparhawk: "We deden het ook voor twee shows in Londen, maar opnieuw, onze fans hebben ons al zo vaak gezien dat we hen iets speciaals wilden geven. En het leek ons leuk om te doen."

goddeau: De nieuwe plaat klinkt op sommige vlakken wel echt als een stijlbreuk. Ben je ook de vroegere stijl beu geraakt?
Sparhawk: "Het was voor ons verrassend toen we startten. We wisten dat we een nieuw terrein moesten verkennen maar ook dat we daarvoor drastische maatregelen zouden moeten nemen. Het zou moeilijk worden om het te vinden anders. We experimenteerden vroeger ook al omdat we uit ervaring weten dat we dan ons beste materiaal maken. We lieten aan Dave (Fridmann, de producer – jbo) weten dat we het anders wilden aanpakken. Het mocht allemaal wat rauwer en simpeler maar ook brutaal."
"Toen we de studio introkken besloten we de gitaar, bas en drum deze keer niet te gebruiken. We vroegen ons af of we de nummers ook goed konden maken zonder terug te vallen op de enige instrumenten die we kennen. We probeerden loops uit en gebruikten een oude sampler en drummachine die ik had. Het was de bedoeling om daarmee het skelet van de nummers te maken maar de songs waren eigenlijk klaar. In het begin dachten we dat het nergens toe zou leiden maar Dave stimuleerde ons echt om verder te gaan en dingen uit te proberen."

goddeau: Jullie hebben met verschillende grote producers gewerkt: Steve Albini, Dave Fridmann, Kramer. Waren dat steeds heel bewuste keuzes, want het zijn uitgesproken namen.
Sparhawk: "Ja, ze hebben allemaal hun eigen stijl. Kramer is echt een producer en een heel interessante en excentrieke figuur. Ik werk graag met mensen die ik respecteer en die een oor voor muziek hebben. Hun oordeel is interessant. Dave bijvoorbeeld wist enorm veel te halen uit wat wij hem gaven. Hij leek nog voor ons te weten waar we eigenlijk heen wilden met onze muziek."